Vervoerd naar  verten door een schuit uit China
Een tot de kiel verroeste brik, bejaard
Met vuurwerk hopend op behouden vaart
Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’)

Als nautisch lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard

Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen
Nooit vond hij ergens anders onderdak

Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak
Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen:
Ook reizen door de poëzie is tof


 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kijk omhoog

eisinga
 
In Franeker staat een statig huis,
daar woonde ooit een slimme man.
Al had die man, zo slim hij was,
zo op het oog een heel dom plan.
Hij boorde gaten in 't plafond
en sleuven zomaar in het rond.
Kolder, dacht men in de stad,
maar hij vertimmerde de hele zolder.
 
En wat je daar nog altijd ziet?
De aarde, maan, de zon en de planeten.
Want zomaar was het zeker niet:
de man had het heelal gemeten.
Alles beweegt, op schaal en in hun baan,
tot op het uur precies zie je ze gaan.
(Uhm, voordat je thuis nu ook gaat zagen,
toch eerst maar aan je ouders vragen.)
 
Dit gedicht staat in DICHTER. nr 17, uitg. Plint, thema de vernieuwde geschiedeniscanon.