Niets mooiers dan de zolders van de geest.
Je komt er lang vergeten beelden tegen.
Soms hebben ze er jarenlang gelegen.
Toch zijn ze nog zoals ze zijn geweest.

Ze klinken en ze geuren, ze bewegen.
Mijn eerste lief kwam door de tijd geracet,
het hoekje bij de kerk waar ik bedeesd
mijn meisje aan het zoenen heb gekregen.

Toen kwamen heden en verleden samen.
Ik zag ons hoekje in een bierreclame
En niet één keer, zoals je eerst nog hoopt.

Dat spotje deed het oude beeld snel slinken.
Nu denk ik bij die zoen alleen aan drinken.
Zo wordt een jeugdherinnering gesloopt.


 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd. 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wedergeboorte

Het Vrije Vers, zo konden wij bemerken,
Is sinds een tijd weer min of meer on line
Al heeft het nu nog niet zo’n fraai design
Als waar men indertijd mee placht te werken.

Dat is omdat een stel ontaarde vlerken
Als hackers in de site gedrongen zijn.
Zij konden – en dat was bepaald niet fijn-
De vrijheid van het vrije vers beperken.

Maar zie, de poëzie bleek niet te stuiten
Door hackers noch door andere schavuiten
En zeker niet die van het genre licht.

Wat men ook nog voor pijlen op ons richt
Wij komen op den duur toch weer naar buiten
En publiceren hier een nieuw gedicht.

 

Hans Manders (21 november 2011)