Aan de Vecht, onder een boom
droomt een dichteres haar droom
Ieder die daar langs komt varen
ziet die dichteres daar staren

Ieder die daar langs komt fietsen
ziet die dichteres daar nietsen
Ieder die daar langs komt kuieren
ziet die dichteres daar luieren

Menigeen denkt bij zijn eigen:
‘Zou haar jurk geen vlekken krijgen?
Zonde van haar goeie goed!’
Ach, geen recreant vermoedt

dat een dichteressenziel
die zich ophoudt onder beuken
vrij van zorg is om textiel
dat licht vlekken kan of kreuken

dat een dichteressenhart
dat zich neervlijt aan rivieren
roekeloos het noodlot tart
dat haar kleding kan verstieren

dat een dichteressengeest
die passanten wil behagen
wel zo snugger is geweest
niet haar nieuwste jurk te dragen

dat een dichteres in ’t wit
rekent op haar wasmachine
als zij aan het water zit
tussen riet en balsemienen

dat men vlekken ook kan bleken
of in Biotex kan weken...
Zo droomt, rond een uur of zes
aan de Vecht een dichteres

 




 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schilderwerk

 


Het is iets uit mijn armelijk verleden
Mijn woning moest een verfje tot mijn spijt
Maar ‘t was nu eenmaal nodig in die tijd
Dat ik mijn eigen tijd daaraan besteedde

Ik moest een steiger voor mijn bezigheden
Een neef verklaarde zich tot hulp bereid
Maar door de drank en duisternis misleid
Verviel zijn hulp al gauw in’t ongerede

Hij zei dat we daar sterk en stevig stonden
Had hij die stelling dan niet zelf gebouwd?
Maar ja, in slechts een deel van een seconde
Begaf de stelling het en ging het fout

En zo gaat menig schilderwerk te gronde
Wanneer je op een dronken neef vertrouwt!

Dit is een bout-rimé op een gedicht van Jean Pierre Rawie dat je op het forum vindt onder
'Schilderwerk'