Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Wij blanke vrouwen van het multiculturele
bijeen in het theater van Johannes Veeger*
doen politiek correct en hopeloos integer
terwijl we blij op Afrikaanse trommels spelen.

Intussen broeit de stille wens het bed te delen
met, heerlijk lijkt ons dat, een woeste wilde neger.


Margje van Lunteren**


*Johannes Veeger liet in de jaren vijftig als pastoor van het Twentse Hertme een openluchttheater bouwen voor de Passiespelen. Op 6 en 7 juli aanstaande wordt er voor de 25ste keer het Afrikafestival gehouden.
**Margje van Lunteren liet na de 24ste editie haar dagboek achter in een negerhut.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drievliet



het pretpark is gevuld met zomersproeten
wel zeven keer gaan zij de achtbaan rond
de dag genieten zij met open mond
er rust een streng verbod op heilig moeten

hier danst de kinderziel op blote voeten
en sluit zij met het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route

de Tijd doodt dagen in het reuzenrad
en volgt het kinderspel met lede ogen
hij weet en vreest wat later komen gaat

ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest ze slechts het spel van onvermogen
in ’t spookhuis waar zijn klok de uren slaat

(Uit de bundel Voldaan, uitgeverij Liverse)