Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Waar vinden wij nu inhoud in het leven?
De kinders buiten, liefde—in elkaar?
In hoe je leert om om elkaar te geven
En dan te trouwen na het zesde jaar?

Het valt er mettertijd vast uit te zeven,
Omstreeks, gegokt—je tachtigste, want klaar
Met denken, weten, jammeren & beven—
Dan wil men bijbels noch een rammelaar.

Wel, ik lijk langer wachten niet te velen,
Want voel mij net een inhoudsloze gek;
Wanneer zien we de losse onderdelen,

Wanneer valt de materie op haar plek?
Ik zie de kind’ren in de voortuin spelen,
En één valt om, en breekt acuut haar nek.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drs. P. negentig

Van versvormen is hij de architect:
rondel, kwatrijn, onzijn, spicht, villanelle.
Zijn rijm en metrum zijn altijd perfect.

Ik leerde veel van hem. Zijn intellect
verdeed hij niet aan scriptie of novelle:
van versvormen is hij de architect. 

Hij blaast negentig kaarsjes uit: - respect!-
en wenst zich een Gazelle, liefst een snelle.
Zijn rijm en metrum zijn altijd perfect.



Spitsvondig is hij, hoffelijk, correct,
citeert van Paaltjes elke immortelle.
Van versvormen is híj de architect.

Aristocratisch en steeds opgewekt
blijft hij wellevend, heeft niet van dat felle.
Ook rijm en metrum zijn altijd perfect.

Light-versedichters worden nooit afgebekt:
hij helpt ze juist met ritme en met spelle.
Van versvormen is hij de architect,
zijn rijm en metrum zijn altijd perfect.