Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Oh, jee, procrustesbed, nu 'n nieuwe zak
de wasdom van de wijn dient te verbloemen
zie 'k hoe je wankel in de steigers staat
te pronken met je euvel etiket.

Wie komt er tot zo'n vondst—een maniak,
die, vol bravoure indachtig 't dichtersvak,
onsierlijk enjamberen op ziet doemen?

Wellicht is 't akelig zo in te zoomen
op wat men naar gebruik slechts dient te roemen,
maar ook je schema is niet adequaat.

Oh, veertienregelige acrobaat,
vier uitgangen en parkerpen paraat
herschrijf ik je: sonnet, als je het redt.

Als je het redt: oh jee, procrustesbed!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dorsimbra

Net schoot me nog zo’n regeltje te binnen
“Er groeit een roosje in het veenmoeras”
Wat wordt het? Een sonnet met veertien zinnen?
Tot nu toe loopt het aardig in de pas

Een veenmoeras, welja
Het moet niet gekker worden
Op die manier kan iedereen wel
Zeggen dat ie dichter is

Dit vers begint al ergens op te lijken
Maar schijn bedriegt: het roosje staat voor lul
De prullenmand zit vol met dit soort verzen
Net schoot me nog zo’n regeltje te binnen