Fluitenkruid
Pixabay
 
De wonderen zijn de wereld nog niet uit,
maar of dat waar is moet je zelf ontdekken.
Misschien wel aan de kraanvogels die trekken,
of aan de klimroos, of het fluitenkruid,
of aan ’t vliegtuig, sneller dan ’t geluid,
aan de giraffen met hun lange nekken.
 
De wonderen zijn de wereld nog niet uit,
ontdek het maar en zoek op alle plekken,
de sterrenpracht, je hand, je eigen huid
de dorre boom waaraan het twijgje ontspruit,
de zon die uit de regen kleur kan wekken.
Luister en kijk! Ontdek wat het beduidt:
 
De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
 
Ter herinnering aan: 
Han G. Hoekstra  04-09-1906  -  15-04-1988
Uit: Verzamelde gedichten, Querido 1972
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Spleen

Hoe slapeloos zijn vaak mijn nachten
Mijn droefenis is zonder naam
Soms zit ik urenlang te wachten
Verwelkend bij een open raam

De dingen die mij eens bekoorden
Zijn saai of hebben afgedaan
Ik tuur de einder af naar oorden
Beglinsterd door de volle maan

Waar druïden maretakken snijden
Met gouden sikkels in een eik
Of waar sirenen eenhoorns weiden
In Niemandsland en Nergensdijk