De leegte wordt gevuld... Ik fiets,
slaap, eet en drink. Ik denk niet veel
en als ik denk, denk ik aan niets.
en als ik denk, denk ik aan niets.
Gebroken dromen worden heel;
het eiland wekt het kind in mij.
De wind verleidt en streelt. Ik speel!
De wolken dartelen voorbij.
Ik kus de herfst en voel me vrij.
Steven van der Burg: "Dit rijmpie zond ik naar een verhalenwedstrijd van het Texelfonds. Hoewel het niet echt een verhaal is (en het woord Texel er niet in voorkomt), werd ik als een van de zes genomineerden toch uitgenodigd het te komen voorlezen op de verhalenmiddag in de bioscoop van Den Burg.
Niet gewonnen. De PC Hooftprijs trouwens ook niet."
