Wees niet bang voor wat gaat komen
Alles is al eens gebeurd
In het echt of in je dromen
In zwart-wit of ingekleurd

Ooit ben jij een keer geboren
Uit een eicel en wat zaad
Maar ooit ga je weer verloren
Zoals alles komt en gaat

Al wat groot is kan verkleinen
En tot minuscuul vergaan
Maar we willen niet verdwijnen
Graag voor altijd voortbestaan

Om erbij te blijven horen
In het menselijk verkeer
Worden kinderen geboren
Generaties steeds maar weer

Mensen leven, mensen sterven
Maar de mensheid gaat maar door
En het nageslacht zal erven
Daar zijn generaties voor

Heel veel spullen te verstouwen
Heel veel huizen bijgebouwd
Heel veel mannen, heel veel vrouwen
Ook nog eens veel onderhoud

Veel te veel om mee te leven
Beetje minder niet verkeerd
Dat verander je niet even
Maar het tij moet wel gekeerd

Oh, ik ken wat levenslessen
Die je zeggen hoe het moet
Allereerst niet zo veel stressen
Dat doet eerder kwaad dan goed

En het afval moet je scheiden
Groen bij groen, niet bij de rest
Want dat helpt voor betere tijden
Is door slimmerds uitgetest

Dan van mij nog een suggestie
Trek je broekriem stevig aan
Dan versober je de kwestie
Door wat minder in te slaan

En geen kinderen meer maken
Altijd zijn er wel een paar
Ga niet meer naar meubelzaken
En vermijd de boulevards

Wees niet bang voor wat verveling
Kijk maar lekker veel tv
Dan een laatste mededeling
Nee, er is geen planeet B. 
 
"Generaties" is dit jaar het thema van de boekenweek, die zondag 22 maart eindigt.
Op deze laatste dag zal de dichter dit gedicht voordragen in Museum Thijnhof te Coevorden, tijdens 'Café Paragraaf'.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vooruitblik (Glose)



Een mooi palmarès zal niet zomaar ontstaan
Daarvan kunnen renners verhalen
Het kan tot de meet vele kanten opgaan
Waar falen voorafgaat aan stralen

‘t Was halfweg de tachtiger jaren
Toen Adri ‘Deuxième Poulidor’ van der Poel
‘n Tourrit kon winnen. Zó dicht bij z’n doel
Dat had Adri zelden ervaren
Ontsnapt met ‘n zekere Jean-Claude Bagot
Die lek reed, dus Adri reed van hem vandaan
En moest toen uitputtend soleren
De streep èn het peloton naderden zo
Maar nèt voor de eindstreep ging Adri d’r aan
Een mooi palmarès zal niet zomaar ontstaan

Rob Harmeling ging elke dag op z’n smoel
Zijn vleiendste bijnamen waren
‘De Valler’ en ‘Rooie Lantaren’
Het had zo’n half-warm, half-meewarig gevoel
Waar Hollanders losers mee eren
Hij vluchtte ook talloze malen
Steeds zonder succes, maar hij zou in Bordeaux
Verrassend ineens triomferen
Dat pech ‘n karakter kan stalen
Daarvan kunnen renners verhalen

Tot spijt van de Tourvolgersschare
Bleek dat Erik Dekker, too eager to rule
Bij echt grote koersen en echt strijdgewoel
Talent niet aan inzicht kon paren
Hij won wel eens wat, maar het hoogste plateau
Leek steeds verder buiten bereik langzaamaan
Toch zou Erik echt niet stagneren
Het stigma vannet nieten vanstatus quo
Dàt vormde de latere winnaar stilaan
Het kan tot de meet vele kanten opgaan

Een peloton renners is één gekrioel
Wie kan in zo’n grote klos garen
Een Erik of Adri ontwaren
Of anders ‘n Rob lichten uit heel die boel?
Maar soms zie je iemand proberen
Wat eigenlijk niet valt te halen
Zoals Albert Timmer die-bravissimo!-
Zichzelf tot het einde bleef weren
‘t Is vaak ‘n verloren finale
Waar falen voorafgaat aan stralen


(Voor nog 13 Giro-gedichten link naar de weblog van Ko onderaan de pagina)