Hij oogt niet echt bijzonder, die bokaal
En staat daar wat verloren in mijn kast
Geen mens vermoedt dat dit hem is: de Graal!

Soms schenk ik er wel drank in voor een gast
Maar daar ik zwijg, heeft die geen flauw benul
Ik word tóch al versleten voor fantast

Zodat ik stil mijn Wachtersrol vervul
Ik klem mijn tanden stevig op elkaar
Zodat ik niemand mijn Geheim onthul

Ik heb hem nu al meer dan veertig jaar
En kreeg hem van een ex-vrijmetselaar

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Eurotisch



Wat is het leven toch ontzettend duur!
De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
ik kan maar twee keer wekelijks uit eten.
Die euro maakt het leven grauw en zuur.

Met reizen is het voortaan passen, meten:
één voorjaarsweekje naar de Côte d’Azur,
misschien een reis naar de Chinese Muur,
maar méér vakantie kan ik wel vergeten.

Dus Greenpeace, Amnesty en Unicef
en soortgelijke schooiers; ik onthef
me van mijn naastenliefdeplichtsgevoel.

Nog één zaak blijf ik steunen met plezier:
uw bedelbrieven gaan bij ’t oud papier
dat opgehaald wordt voor een heel goed doel.