Straks valt mijn fietsenschuur om van ellende
Dakplanken rotten, de spanten zijn krom
Ik berg mijn fiets liever bij een bekende
Straks valt mijn fietsenschuur om

Buurman is altijd bereid me te steunen
Hij is een man vol van ijver en vlijt
Typisch een man waar een mens op kan leunen
Buurman is altijd bereid

Nu dus mijn schuur is hersteld en in orde
Dankzij de buurman, mijn handige held
Is ’t onderhand een paleisje geworden
Nu dus mijn schuur is hersteld

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

laatste woorden



Wanneer een lichte dichter is gestorven
dan zou je denken: dat is minder zwaar,
hij heeft in zoveel mooie taal gezworven,
er komt een punt, dan is hij ermee klaar.

En al die grappen die hij heeft verwoord,
hoe vaak heeft hij wel niet de spot gedreven
met liefde, dood, met een karaktermoord,
of zelfs zijn eigen eindsonnet geschreven.

Ook als de ironie het af moet leggen,
toch zoekt hij naar een vorm die daarbij past,
die weergeeft wat hij daar over kan zeggen
al is hij nu dan zelf niet meer vormvast.

Het blijft een lullig puntje aan het leven:
de clou is van tevoren al gegeven.

I.M. Driek van Wissen