Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

800px Jeroen van Merwijk
Wikimedia Commons
 
Ik kan het niet, ik kan het niet
Ik ben begonnen aan een lied
Van afscheid, liefde en verdriet
Maar ja het regent dat het giet
 
Ik kan het niet, ik kan het niet
Hier ligt een heel klein zakje wiet
Ik wil zo stoned zijn als een tiet
Maar dan komt er alweer een tweet
 
Ik kan het niet, ik kan het niet
Een goeie versmaat met een beat
Een blijvend woord en niet gratuit
Het lijkt zowaar een rampgebied
 
Dus ja, Jeroen, zoals je ziet
Heb ik mijn rouwvers gedeletet

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Mamatandoorigedichten

Stemverklaring

 
Ik zal op Ernest van der Kwast gaan stemmen
Zijn boek, genoemd naar moeders rijst met kip
Mama Tandoori, kwam op één met stip
Zijn vlotte stijl en taal zijn niet te temmen

Zijn concurrentie lijkt zich vast te klemmen
Aan hoop, maar zit al in een diepe dip
Want ook al doet ze artistiek of hip,
Het helpt niet, zelfs geen bloes vol strakke memmen 

Ernest staat met geluk op goede voet
En vechten zit de schrijver in het bloed
Ook moeders deegroller is lang niet mis

Ze maalt niet om een rijmfout als gratis
Want hoor nu, de NS Publieksprijs is:
Een beeld en geld en gratis reizen! GOED!

Frits Criens
 

 

Mama Tandoori

Maar hoe zou zo’n jurylid strakjes gaan stemmen?
Bij toeval misschien, als een koploze kip?
Of heel conscientieus, zoals wijlen Kees Stip?
Graag zou ik de storm der onzekerheid temmen

Want ik wil dit winnen. De vraag blijft dus klemmen:
Hoe paai ik die jury? Met nacho’s en dip?
Met pennen vol slogans als: ‘Bosman is hip’?
Of zijn ze chantabel (die foto’s vol memmen…)? 

De enige troef die ik heb, is mijn voet
En dan nog niet eens een van vlees en van bloed
Dus hopen maar dat ik geen enkele maat mis

Misschien krijg ik Mama Tandoori dan gratis
Tenslotte, opdat dit gedicht adequaat is,
Vermeld ik een deegroller hier, kort en goed

Hendrik Jan Bosman