De mensen noemen mij een tennisbal
maar op het centercourt ga ik niks winnen
ga zelfs nooit aan een eerste set beginnen
geen oefenpotje in de tennishal.

Lig meestal op de schoenenplank hierbinnen
als we naar buiten gaan weet ik het al
wordt ingeklemd in lang rood krom geval
en naast me raakt er eentje buiten zinnen.

Dan in het park, driehonderd meter later
verlaat ik met een ruime zwaai de grond
en plons ik na een duikvlucht in het water.

Bejaagd en nagezeten door de hond
er vliegen eenden weg met veel gesnater
en ik vaar terug in Rakker’s zachte mond.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oekraïne

Oekraïne
Pixabay
 
De wereld die ik zie is die van mij
Mijn kennis, mijn gevoelens, mijn gedachten
Mijn liefste mensen die me thuis verwachten
En alles wat m’n moeder zei
(En me is bijgebleven) 
De huizen waar ik heb gewoond
De vriendschap die me werd getoond
De liefde die ik heb bedreven 
En wat me in mijn leven is geschreven
Van mij alleen
Maar het bevreemdende besef erbij 
Dat dit principe geldt voor iedereen
 
Met elke dode die het strijdperk vraagt 
Gaat zoveel meer teloor nog
Er wordt een hele wereld weggevaagd
 
Elke oorlog is een wereldoorlog