gladiolen
WikiMediaCommons
 
vlak naast de schuur, achter de waterton
kweekt hij de allerlangste gladiolen
dat klopt, daar schijnt de hele dag de zon 
de buurvrouw had dat plekje aanbevolen
 
ze lacht, bezingt het moois vanaf 't balkon
vanuit zijn huisje ligt de pracht verscholen 
nog nooit geweten dat zij zingen kon
nu heeft ze bovendien zijn hart gestolen 
 
 
Twee jaar geleden stierf dichter Bert van den Helder
 
Uit zijn bundel: Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
(Stichting Korreltje Zeezout, 2018)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Samson

Rusland: Wladimir Poetin naar de stembus
Nederland: PvdA-jongeren gaan massaal voor Diederik Samson

Simson

Een zonnekind is hij, een held, een grote vechter
Een stoere heerser met de mond en met het zwaard
Die in de felle strijd zijn lauweren vergaart
Doch zelden uitblinkt in de rol van vrederechter

Het morrend volk stoomt op in voor- en tegenstemmen
Met lede ogen kijkt men naar de hanenstrijd
Geen socialistisch vuur; de idealen kwijt
In neoliberaal moeras kan men niet zwemmen

En zie: daar staat hij in de voorhof vastgebonden
Met kettingen verroest en schimmeltouw vergaan
Hij rukt en trekt maar de pilaren blijven staan
Dan wordt hij onder hoongelach naar huis gezonden

Een laatste Hercules in woord en in gebaar
Maar wat aan hem ontbreekt: die zeven lokken haar