[Alouette] Terugkeer van het zeilmeisje

 
Laura is terug!
Vragen volgen vlug:
'Maanden op de oceaan
Golven om je heen
Verder heel alleen -
Waarom heb je het gedaan?'

Zij duikt in haar kraag
En ontwijkt de vraag:
'Laura, wat deed jij op zee?
Wilde je wat tijd?
Zocht je eenzaamheid?
Wat bereikte je ermee?'

Moeheid eist zijn tol
Dus haar stem klinkt hol
Laura stamelt bleek als doek:
'Hoe het is gegaan
Wat ik heb doorstaan
Lees je later in mijn boek'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Misverstand



zo fraai als zij daar zat met brede lach
haar blonde krullen glansden puur natuur
ontstak direct in mij een brandend vuur
en dat in tramlijn vier op donderdag

jij komen werk om acht of negen uur ?
een vraag waarvan ik even niets begreep
ze werkt bij C&A, bedacht ik leep
maar nee, haar spraak was daarvoor iets te puur

misschien een bar dan, overwoog ik toen
geen sjieke toestand, meer een toffe zaak
ik hoopte stiekem op een warme zoen

ik zei oké, waar kan ik op bezoek ?
het antwoord kwam direct en was goed raak
Doubletstraat, derde raam voorbij de hoek


(Misschien maken we wel een themaweek van dat blondje)