Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik wandel kalmpjes langs de waterkant
Met mijn bejaarde, zeer demente oom
We stoppen bij een theehuis met een vlonder
Voor appeltaart met versgeslagen room
Hij kliedert kwijlend heel zijn rolstoel onder
Likt dan de resten smakkend van het chroom
Ik ben eraan gewend: niets aan de hand
Hoe heerlijk, zo te leven zonder schroom

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bloed, Zweet & Tranen




Te land, ter zee en & in de lucht

Te land wil hij slechts dit: het zeegat uit.
Daar wordt Van Speijk een held. In vogelvlucht:
Jan, luitenant ter zee, valt met zijn schuit
in handen van de Belg, ontsteekt het kruit
en vliegt dan stijl- en eervol in de lucht.

(Dit is een variant op de door Drs. P ontwikkelde versvorm Stel & Sprong, maar net even moeilijker, vandaar de naam Bloed Zweet & Tranen)