640px Tarzan of the Apes
 
Nog altijd soepel slingert hij van tak naar tak
Hij is de onbetwiste koning van het woud
Maar in zijn brede borstkas groeit het ongemak
 
Al is hij meer dan honderd tropenjaren oud
Je hoort van verre al zijn wilde kreten klinken
Hij is de onbetwiste koning van het woud
 
Maar angstig ziet hij zijn domein steeds verder slinken
Door landbouw, brand en illegale bomenkap
Je hoort van verre al zijn wilde kreten klinken
 
Politici beloven nu als eerste stap
Geen oerwoud mag er in de toekomst nog verdwijnen
Door landbouw, brand en illegale bomenkap
 
Al jaren ziet hij tóch zijn leefgebied verkwijnen
De zegen en de vloek van eindeloze jeugd
Geen oerwoud mag er in de toekomst nog verdwijnen
 
De bossen sterven al zolang als Tarzan heugt
De zegen en de vloek van eindeloze jeugd
Nog altijd soepel slingert hij van tak naar tak
Maar in zijn brede borstkas groeit het ongemak
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Gelukkig 2017



Niels Blomberg geniet van het vuurwerk in zijn achteruitkijkspiegel


Dactylus-priemgetal
tweeduizendzeventien,
dit wordt een jaar
dat mij nu al bekoort,

want voor het eerst sedert
negentiennegentig
is het een
ollekebollekewoord.

Twee jaartjes wachten nog:
tweeduizendnegentien,
weer zo’n olbol-woord;
dat laat me niet koud.

Dan wordt het wachten tot
tweeduizendzeventig.
Ik word dat jaar
honderdtwaalf jaren oud.

Zou dat nog haalbaar zijn,
tweeduzendtachentig?
Dat wordt toch werkelijk
lastig voor mij.

Zes eeuwen lang is na
tweeduzendnegentig
dubbel-dactylische
rijmpret voorbij.

Hoe is mogelijk!
Zes eeuwen wachten nog!
Ach ik begrijp uw
verbijsterde schreeuw.

Even geduld tot de
zevenentwintigste
en tot de
negenentwintigste eeuw.

Terug naar het heden nu.
Vorig en volgend jaar
hebben iets aardigs
in petto zowaar.

Wij leven thans na het
tweeduizendzestiende
en vóór het
tweeduizendachttiende jaar.