tramAdam
Wikimediacommons
 
De banken bleken allemaal bezet.
Een meisje keek me aan met zachte ogen.
Het leek of er gewikt werd en gewogen.
Ze riep mij. Voor een hoopvol tête-à-tête?
 
Een lach verried mijn dwaze binnenpret.
Dat zulke mooie meiden mij nog mogen
en mij met steelse blikken zelfs ook pogen
te vangen in hun amoureuze net.
 
Edoch, m'n overmoed verdween spontaan
toen ik begreep waarom zij had geroepen.
Op deze leeftijd valt niet meer te snoepen:
ze bood een oude man haar zitplaats aan.
 
(Bron: gedichten.nl)

Acht jaar geleden overleed dichter Daan de Ligt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aardappeleters

aardappels
 
Van Gogh heeft in een groezig groepsportret
zijn vijf agrariërs gehuld in duister
en rond een schaal met aardappels gezet.
Was het voor hem zijn artistiek brevet,
het gaf zijn kunst niet de begeerde luister.

Hoe dat ook zijn mag, voor de kenners huist er
een loflied in op hoe de boer zich redt
met louter erpels en gedwee gefluister.
Ze stellen vast dat zoiets nooit meer juister
of raker is geschetst, in elk facet.

En nu? Is er een boer die niet snel zwicht
voor vette frietjes onder neonlicht?