Ik had het zwaar met Murphy’s Law te stellen
Want bij de lunch beet ik per ongeluk
Pardoes de kroon van een verstandskies stuk
En dacht nog even Apeldoorn te bellen

Slechts kort daarvoor had ik de pech een kruk
Van het portier in onze koets te slopen
Een smid kreeg in een wip het rijtuig open
Maar schoonma maakte zich ontstellend druk

De bruiloftsnacht is ook niet best verlopen
Omdat mijn man een matig minnaar bleek
Na drie kwartier is hij, geheel van streek
En onverrichterzake, afgedropen

Maar wat voor mijn gemaal voor water geldt
Voel ik voor sperma: elke druppel telt!

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dommelsch

Niets mooiers dan de zolders van de geest.
Je komt er lang vergeten beelden tegen.
Soms hebben ze er jarenlang gelegen.
Toch zijn ze nog zoals ze zijn geweest.

Ze klinken en ze geuren, ze bewegen.
Mijn eerste lief kwam door de tijd geracet,
het hoekje bij de kerk waar ik bedeesd
mijn meisje aan het zoenen heb gekregen.

Toen kwamen heden en verleden samen.
Ik zag ons hoekje in een bierreclame
En niet één keer, zoals je eerst nog hoopt.

Dat spotje deed het oude beeld snel slinken.
Nu denk ik bij die zoen alleen aan drinken.
Zo wordt een jeugdherinnering gesloopt.


 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.