Natuurlijk, dacht ik, Emily! Allicht!
Maar Johan Friso trok van leer, verbeten
Nu hij door mij de troon wel kon vergeten
Je denkt toch niet aan die jaloerse ‘nicht’

Ik was maar amper in de koets gezeten
Of heel mijn darmenstelsel werd actief
Toch nam de prins mijn winden maar voor lief
Want hij liet mij zijn moeders koolsoep eten

Terwijl de zon zich boven ons verhief
Begon de panty in mijn kruis te scheuren
Van mijn gekrab – de jeuk bleef echter zeuren -
En bracht een kriebelhoest veel ongerief

Ik had het zwaar met Murphy’s Law te stellen
En dacht nog even Apeldoorn te bellen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aan het staatsroer



De laatste tijd dacht ik steeds “minder minder”
Bij politieke pochers op teevee
Hun gepalaver klonk nooit recht door zee
Goddank, een viertal lijkt iets eensgezinder

Straks klotst er wel een opblaasboot, heel stoer,
Met Rubberen Rutte grijnzend aan het roer