Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Hemelwaarts

Hemelwaarts 27 aug 2020 22:23 #1

een stem van stilte, zwijgend zonder rem
verscheurt metaal in bloedeloze handen
maar snijdt van dove oren trotse randen
en zet daarmee de laagste spieren klem

wie kan nog kiezen voor de rechte weg
als haar zich schuurt, de huid verbrandt aan wanden
van watervast papier uit verre landen
geen rijstpapier, dat nooit is wat ik zeg

diezelfde klem waardoor de adem stokt
de buik - die was het toch - tot woede lokt
alleen de laatste rust kan hem verstommen

zo wordt de ademnood geïnverteerd
tot van een woord, te nodeloos beweerd
de zegen, hemelwaarts, met moed beklommen


N.a.v. de wens van Niels ooit nog eens een volstrekt hermetisch rijmend gedicht te schrijven. Dat inspireerde mij.
Laatst bewerkt: 27 aug 2020 22:38 door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 28 aug 2020 07:22 #2

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 661
  • Ontvangen bedankjes 584
Als we uitgaan van de autonomie van het gedicht, zal het iets betekenen. Ik ben er nog niet achter, ik moet het even op me laten inwerken :)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 28 aug 2020 14:53 #3

Veel succes bij de duiding, Jaap!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 28 aug 2020 18:16 #4

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4202
  • Ontvangen bedankjes 1123
Ik ken het verlangen hermetische gedichten te schrijven van sommige dichters. Ik vind dat dat weinig zin heeft. Een onbegrepen gedicht, wat moet je ermee? Als het poëzie is kun je het nog onder die term opbergen. Maar Light Verse heeft een andere toon, waardoor het zich onderscheidt van poëzie. Ik maak soms grapjes die in mijn omgeving niet begrepen worden. Het zijn, denk ik, hermetische grappen. Maar ik krijg er de handen niet van op elkaar.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk

Hemelwaarts 28 aug 2020 18:40 #5

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 661
  • Ontvangen bedankjes 584
De zoektocht naar de synthese in het poëtisch bipolair zijnswezen

Met zijn gedicht hemelwaarts durft Jacob van Schaijk de gedemilitariseerde zone tussen de vormvaste en de vrije dichters, tussen de open en de gesloten dichters te betreden. Op HVV publiceerde hij dit gedicht als een poging om een hermetisch vormvast vers te schrijven. Enig wantrouwen is uiteraard op zijn plaats, gezien het publicatieplatform, maar vanuit de gedachte van de autonomie van het gedicht, doe ik hier een poging tot duiding. En dan komen er interessante ideeën naar boven.

Het eerste wat opvalt, is dat het gedicht bol staat van de bipolariteit: vorm en associatie, lichaam en ziel, aarde en hemel, loslaten en vasthouden, waterafstotend en waterzuigend.
Ook zien we in dit gedicht een lijdende dichter. De dichter beschrijft heel fysiek de beklemming die hij voelt in deze bipolariteit.
Maar juist in die beklemming zit ook de oplossing. Maar liefst twee keer gebruikt de dichter dit woord klem. Het klemt de spieren en de adem, het lichaam en de ziel. Maar deze klem is de scharnier van waaruit beide poëtische werelden verbonden zijn, ljjkt de dichter te zeggen. En daarmee vergt het poëtische moed om vanuit deze klem te inverteren. Dit is de stem van stilte die zwijgt zonder rem.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 28 aug 2020 20:02 #6

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1538
  • Ontvangen bedankjes 2002
Dank je voor je exegetische uitleg, Jaap.
Nu begrijp ik tenminste niet meer wat een hermetisch gedicht is :)
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker

Hemelwaarts 28 aug 2020 20:08 #7

Jaap, dank voor de fraaie analyse.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker

Hemelwaarts 28 aug 2020 20:12 #8

Bas, het is toch al mooi dat je het verlangen kent. Voor mij heeft het een beetje verwantschap met het verlangen non-figuratieve schilderijen en tekeningen te maken.
Laatst bewerkt: 29 aug 2020 14:51 door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 28 aug 2020 20:35 #9

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 661
  • Ontvangen bedankjes 584
Hartelijk bedankt voor de bedankjes. Ik begon natuurlijk even vanuit gekheid met de analyse, maar zoals je ziet, zijn er met een beetje moeite altijd wel weer betekenissen uit een gedicht te halen, ook al is of oogt het hermetisch. Het is gewoon een andere manier van denken dan light verse met andere communicatieve mogelijkheden.
Groeten,
Jaap
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 01 sept 2020 22:14 #10

Je hebt me wel weer een beetje op het hermetische pad gezet met je reactie. Maar daar zal ik HVV niet mee lastig vallen ;)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hemelwaarts 02 sept 2020 07:08 #11

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 661
  • Ontvangen bedankjes 584
Je vrije verzen worden vast geen snert
Al lijken ze op die van Lucebert.

Veel succes en houvast gewenst in de vormeloosheid. ;)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk

Hemelwaarts 02 sept 2020 23:20 #12

  • Manuel van Baarsen
  • Manuel van Baarsen's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 313
  • Ontvangen bedankjes 179
Tjonge, Jaap, je duiding doet in fraaiheid niet onder voor het gedicht zelf. ;-).
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker
Tijd voor maken pagina: 0.136 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Van baarden en borsten



Toen ik als kleine jongen eens per jaar ter kermis ging,
kreeg ik van Oude Oma twee rijksdaalders te verteren.
Dat was een godsvermogen om in één dag te spenderen
aan draai en zweef en suikersuikerspin en menig ander ding.

Als ik mijn ogen toedoe zie ik nog steeds in mijn geest
hoe Jack Ladero, bijgenaamd ~Het Knetterende Beest~,
zijn rondjes draaide in de kuip, tot boven aan de rand
op klapperende duigen van de houten steilewand.

Maar tot het allerlaatste hield ik altijd vijftig cent,
dat was de prijs van toegang tot die fel gekleurde tent
waar vreemde mensen huisden en die mocht je dan bekijken,
al hoopte je hartgrondig nooit op één van hen te lijken.

De vrouw met baard, ik weet het nog, die vond ik heel bijzonder,
maar toch, de man met borsten was voor mij een wereldwonder.