Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: rode kater 2

rode kater 2 28 apr 2021 15:37 #1

Mijn vorige sonnet over mijn rode kater vond ik niet geheel passend, geen gelijkend portret. Dus deel 2.

Rode kater

Er staat nog weinig leven op het spel
maar telkens in het zicht van de finale
weet hij nog ergens lucht vandaan te halen,
wat laatste resten adem voor herstel

Het middeleeuws vooruitzicht van de hel,
beproefd concept van schulden afbetalen,
is minder wreed dan in jezelf verdwalen
verloren in je veel te ruime vel

Van zijn bestaan, vernauwd tot ademnood
rest enkel nog het vederlichte deinen
van in de loop der tijd verschoten rood

tot hij besluit om toch maar te verdwijnen
en na een knipoog beide ogen sloot,
zijn laatste truc: in veertien regels dood
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.082 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Cees



Ik staar verbijsterd naar mijn boekenkast
Verdomme Cees, dat was de afspraak niet
Ik zou als eerste gaan en jij zou erven

Geen rede aan mijn graf van jou, geen lied
En iemand anders zal de boel verwerven
Het was dus mooi voor niks, dat testament

Nu alles instort peins ik  bij je sterven:
‘Het gaat nooit om de vorm, maar om de vent’
Terwijl nóg een gedachte mij verrast:

Wel gek, je was geen vadertype Cees
Waarom voel ik mij toch opeens een wees?