Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
  • Pagina:
  • 1
  • 2

Onderwerp: Sonnettenleed (de sonnetten)

Sonnettenleed (de sonnetten) 07 nov 2023 15:48 #1

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1677
  • Ontvangen bedankjes 1822
Meestersonnet

Waarmee moet ik die regels nou toch vullen?
Sonnetten zijn een ergerlijke kwel
Petrarca bracht ons dichters in de knel
Vervolgens blufte Shakespeare met zijn spullen

Wel veertien regels, dat is veel te lang
Met acht heb ik het altijd wel bekeken
En nu zijn er nog zeven slechts verstreken
Och makkers, dat geraas: een martelgang

Dan moet ik zelfs nog rijmen volgens plan
Een leuke wending, ook niet te vergeten
Gebruik vijf voeten, jamben zijn hier wet

Maar als ik klaar ben, raak ik in de ban
Ik voeg mij als vanzelf bij de poëten
Die, net als ik, toch hebben doorgezet
Laatst bewerkt: 10 nov 2023 18:35 door Jaap Bakker. Reden: r 14 aangepast op basis van de discussie in de paralleldraad
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 07 nov 2023 16:01 #2

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1677
  • Ontvangen bedankjes 1822
7 (René)

En nu zijn er nog zeven slechts verstreken
Een fractie van de beren op mijn weg
Ze blijven stokstijf staan wat ik ook zeg
Hoe moet ik toch die straat hier oversteken?

De moederbeer kijkt mij begeerlijk aan
Twee ijsbeerjongen brullen luid om eten
Hun heerlijk maaltje staat van angst te zweten
Waar is mijn vechtlust in dit wreed bestaan?

Ik adem in en zet mijn eerste stap
Ze kijken weg, het kan ze weinig schelen
De straat is vrij, ik ben niet langer bang

Ik grap spontaan: ‘Ik ben geen berenhap!’
Maar dan, van links en rechts, ze zijn met velen…
Och makkers, dat geraas: een martelgang
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 07 nov 2023 18:08 #3

  • Maarten van Petersen
  • Maarten van Petersen's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Plezierdichter sinds 1983
  • Berichten: 509
  • Ontvangen bedankjes 1193
5&6:

Wel veertien regels, dat is veel te lang
Sonnettenleed is waar ik hier op duid
Sonnettenzweet, het breekt mij nu al uit
Ik haal het einde niet, zo ben ik bang

Geef mij maar iets behapbaars, lekker kort
Een Fopje of kwatrijn die timmer ik
Zo in elkaar, net als een limerick
Wat bibber ik zodra het langer wordt

Maar hé, kijk nou: we zijn nu al bij negen!
Och makkers toch, het raast hier zo voorbij
En is geenszins een martelgang gebleken

Die veertien regels vullen viel niet tegen
Ik kom dus terug op wat ik vroeger zei:
'Met acht heb ik het altijd wel bekeken'
Gezamenlijke topobundel: www.bravenewbooks.nl/tourdehenk
Laatst bewerkt: 10 nov 2023 13:09 door Maarten van Petersen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 08 nov 2023 09:53 #4

6&7: POËZIEMIDDAG
Met acht heb ik het altijd wel bekeken
Wat zeg ik, één is meestal al genoeg
Maar zo te zien staat hier een flinke ploeg
Poëten om gedichten uit te spreken
En dat op zondagmiddag in een kroeg

Alwéér een hoogpoëtisch kletsverhaal!
Alwéér zulk zweverig gekoeterwaal!
Alweer zo'n platitudische moraal!

En waar dat laatste versje nou op sloeg?
Het is uit goed fatsoen dat ik me voeg
- Ik heb beleefd geklapt, en op het teken
Geglimlacht als de pointe daarom vroeg -
't Begint me per minuut meer op te breken

En nu zijn er nog zeven slechts verstreken!
Laatst bewerkt: 08 nov 2023 19:42 door Christiaan Abbing. Reden: Rijkrijm in regel 11; was: 'Heb minzaam handenklappend toegekeken'
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 09 nov 2023 13:03 #5

  • Bart Adjudant
  • Bart Adjudant 's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1384
  • Ontvangen bedankjes 2192
1.

Waarmee moet ik die regels nou toch vullen?
Ik zit hier aan mijn luxe schrijfbureau
Maar kom helaas niet lekker in de flow
Geen woord schrijf ik, ik doedel dikke krullen

Al kan ik meestal van sonnetten smullen
Dit wordt misschien toch echt mijn Waterloo
De laatste keren ging het ook al zo
Het valt me zwaar, dat zal ik niet verhullen

Zo’n sonnettette, ja, dat kan ik wel
Het lukt maar zo een limerick te schrijven
Een topootje? Geen kunst! Geen centje pijn
Hetzelfde geldt het Perzische kwatrijn
Maar zo’n sonnet kan mij tot wanhoop drijven
Sonnetten zijn een ergerlijke kwel
Volg Bart Adjudant ook op YouTube
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 09 nov 2023 15:48 #6

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1660
  • Ontvangen bedankjes 1524
8.

Och makkers, dat geraas, een martelgang
Ik staar nu al een uur uit mijn kantoorraam
Geplaagd door een haast obsessieve dwang

Ook dit jaar ben ik Sinterklaas gehoorzaam
En dicht ik voor mijn neven en mijn nichten
Waarbij mijn vers moet rijmen op hun voornaam

Om mij tot deze kronkel te verplichten
Bijt ik me vast in Sandra, Dirk en Gerritje
En worstel met de naam in hun gedichten

Ik geef de rijmuitgangen írk en erretje
(Uiteindelijk is dat geen punt bij San)
Voorlopig uit vertwijfeling een sterretje

Want ook wanneer het eigenlijk niet kan
Dan moet ik zelfs nog rijmen volgens plan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 09 nov 2023 20:54 #7

  • JW Goedhart
  • JW Goedhart's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 120
12&13:

´Maar als ik klaar ben, raak ik in de ban´
voorspelde ik mijn vrouw, die cynisch sprak:
´Jouw Vrije Vers-sonnet geeft ongemak,
puristen houden niet van nieuw elan´

Mijn focus bij gedichten lag op rijm
Van vorm of metrum had ik nooit gehoord
Die bron werd door dit forum aangeboord
Het vers in pasvorm: dat is het geheim

Dat keurslijf ging met dit besef gepaard:
wat moeite kost, is vaak de moeite waard
De vrucht is een sonnet in volle breedte

Nog fout? dan zoek ik heil bij de asceten
Correct? Laat mij dan spreken, licht vermaard:
´Ik voeg mij als vanzelf bij de poëten´
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 10 nov 2023 05:32 #8

  • Steven van der Burg
  • Steven van der Burg's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • De rijmende rijder
  • Berichten: 73
  • Ontvangen bedankjes 142
11

Gebruik vijf voeten, jamben zijn hier wet.
Wie zoiets leest, weet wat je kan verwachten:
een dwaze ziel, amechtig aan het trachten
z'n larie om te vormen tot sonnet.

Geheid dat elke druiloor vijf wel redt.
Maar wie heeft nou voor sneue jammerklachten
en pseudo-filosofische gedachten
per regel niet genoeg aan een kwartet?

Ook met een vijfde versvoet heb ik nooit
iets toe te voegen aan een lach of traan.
Een dichter? Nee, ik ben een Echte Man:

ik heb wat jambes op een hoop gegooid
en voeg een paar nog toe, onaangedaan.
Maar als ik klaar ben, raak ik in de ban.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 10 nov 2023 17:27 #9

13.

Ik voeg mij als vanzelf bij de poëten
Die mij begroeten als verloren zoon
Het rijmend spreken is hier heel gewoon
Terwijl het metrum strak is aangemeten

De verzen vloeien vlotjes van de tongen
Atleten zijn het in welsprekendheid
Er is geen druk, geen innerlijke strijd
De sfeer totaal relaxt en ongedwongen

Een luid gerinkel haalt mij uit mijn dromen
Vervlogen zijn de wisse woordenstromen
Ik ploeter weer als Piet op elk couplet

Op pakjesavond doen de chromosomen
Ons allen eer aan: neven, nichten, omen
Die, net als ik, toch hebben doorgezet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 10 nov 2023 19:14 #10

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 507
  • Ontvangen bedankjes 715
4-5

Vervolgens blufte Shakespeare met zijn spullen
De veel geroemde schrijver van weleer
Die over zomerdagen zat te lullen
En over zijn of niet zijn en zo meer
Maar zijn sonnetten heb ik nooit gelezen
Nou, op de middelbare school misschien
Met poëzie moet je bij mij niet wezen
Ik heb de diepgang van een soepterrien
De vraag is wat ik zélf ervan ga bakken
En wordt de chute, de volta hier mijn val?
Dus laat ik niet zo op de meester hakken
Want zoveel rijmuitgangen is ook bal!
   De sonnettist: hij lijdt. Aan geldingsdrang
   Wel veertien regels, dat is veel te lang
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 11 nov 2023 10:15 #11

  • Nando Leydes
  • Nando Leydes's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 250
  • Ontvangen bedankjes 566
10-11

"Een leuke wending, ook niet te vergeten"
De oude dichter spreekt mij ernstig toe
Hoewel ik onaandachtig ben, en moe
Er wordt mij vaker apathie verweten

"Elisie, schrikkel-, rijkrijm zijn taboe"
Gedachten dwalen af naar avondeten
Ik luister niet meer naar zijn hartenkreten
Gedichten schrijven vind ik zo'n gedoe

Onwetend van mijn groeiend onvermogen
Ontrafelt hij de kern van het sonnet
"Een extra regel zal men nooit gedogen"

De theorie wordt breed uiteengezet
Verveeld kijk ik hem glazig in de ogen
"Gebruik vijf voeten, jamben zijn hier wet"
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 11 nov 2023 17:37 #12

  • Wim Gabriels
  • Wim Gabriels's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 186
  • Ontvangen bedankjes 494
2

Sonnetten zijn een ergerlijke kwel
Maar dichtkunst eiste vroeger geen techniek
Men zag in poëzie niet echt muziek
Het was een ongedwongen kinderspel

Gebrek aan rijm ontlokte geen kritiek
Het metrum vond men evenmin van tel
Alleen oprechtheid oogstte kippenvel
Vormvastheid gold als danig excentriek

Die vrijheid deed men plotsklaps in de ban
Door virtuozen werd de toon gezet
Die Dante maakte dichten tot een hel

De vormvereisten rezen uit de pan
Als orgelpunt ontstond dat rotsonnet
Petrarca bracht ons dichters in de knel

typo in regel 3 ("mag" ipv "men") verbeterd, met dank aan Steven
Laatst bewerkt: 11 nov 2023 20:32 door Wim Gabriels.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 11 nov 2023 17:43 #13

  • Steven van der Burg
  • Steven van der Burg's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • De rijmende rijder
  • Berichten: 73
  • Ontvangen bedankjes 142
Wim, goede man, regel drie??? "Mag zag..."? Moet dat niet zijn "Men zag..."?
Laatst bewerkt: 11 nov 2023 18:48 door Steven van der Burg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Gabriels

Sonnettenleed (de sonnetten) 11 nov 2023 21:04 #14

  • Judy Elfferich
  • Judy Elfferich's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 692
  • Ontvangen bedankjes 341
14-1

‘Die, net als ik, toch hebben doorgezet’,
begint een heer in rood gewaad zijn speechje,
‘ervaren het sonnet niet als korset.

Soms doet het pijn en knelt een ietsjepietsje,
het kan een hel zijn, een en al miserie –
maar daarna wenkt ons engel Beatrice.’

De spreker lijkt goed thuis in de materie
en draagt als hoofdtooi blaadjes, in een krans.
Zou hij het zelf zijn, Dante Alighieri?!

‘Haha, welnee, mijn naam is Doevendans.
Ik draag met carnaval graag rare prullen
maar hou persoonlijk meer van streekromans.’

Daar host hij weg. En hier sta ik, te brullen:
‘Waarmee moet ik die regels nou toch vullen?’
judyelf.edublogs.org
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 12 nov 2023 19:54 #15

Petrarca bracht ons dichters in de knel
door ernstig met vormvastigheid te dwepen
waarbij vaak op de inhoud werd beknepen
want lettergrepen waren meer in tel

Als dichters zijn verplicht tot een model
blijft het vooral bij tellen en bij strepen.
(Petrarca’s vader, heb ik wel begrepen
was tijdgenoot van Dante van De Hel)

Na hem wist het petrarkische sonnet
als literaire invasieve soort
bij ons ook poëziebundels te vullen

Er werden heel wat vallen uitgezet
Er werden heel wat wendingen gehoord
Vervolgens blufte Shakespeare met zijn spullen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 14 nov 2023 19:59 #16

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 2284
  • Ontvangen bedankjes 1614
9

Dan moet ik zelfs nog rijmen volgens plan,
wanneer ik mij terugtrek om te dichten.
Ik weiger om voor rijmloosheid te zwichten,
hoewel dat volgens veel poëten kan.

Noblesse oblige, ik ken mijn dichtersplichten,
al word ik er niet altijd vrolijk van.
De muze stelt zich op als een tiran,
maar zij kan ook geen wonderen verrichten.

“Je schiet niet op”, zo wordt mij soms verweten.
Wanneer ik zeg “Mij valt geen rijm te binnen”,
dan wacht mij hoon: “Je bent gewoon te laks”.

Ach, haalde ik de snelheden van Max,
dan zou ik in de Tarzanbocht gaan spinnen;
een leuke wending, ook niet te vergeten.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 15 nov 2023 09:16 #17

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1677
  • Ontvangen bedankjes 1822
Meestersonnet

Waarmee moet ik die regels nou toch vullen?
Sonnetten zijn een ergerlijke kwel
Petrarca bracht ons dichters in de knel
Vervolgens blufte Shakespeare met zijn spullen

Wel veertien regels, dat is veel te lang
Met acht heb ik het altijd wel bekeken
En nu zijn er nog zeven slechts verstreken
Och makkers, dat geraas: een martelgang

Dan moet ik zelfs nog rijmen volgens plan
Een leuke wending, ook niet te vergeten
Gebruik vijf voeten, jamben zijn hier wet

Maar als ik klaar ben, raak ik in de ban
En voeg ik mij vanzelf bij de poëten
Die, net als ik, toch door hebben gezet

1
Waarmee moet ik die regels nou toch vullen?
Ik zit hier aan mijn luxe schrijfbureau
Maar kom helaas niet lekker in de flow
Geen woord schrijf ik, ik doedel dikke krullen

Al kan ik meestal van sonnetten smullen
Dit wordt misschien toch echt mijn Waterloo
De laatste keren ging het ook al zo
Het valt me zwaar, dat zal ik niet verhullen

Zo’n sonnettette, ja, dat kan ik wel
Het lukt maar zo een limerick te schrijven
Een topootje? Geen kunst! Geen centje pijn

Hetzelfde geldt het Perzische kwatrijn
Maar zo’n sonnet kan mij tot wanhoop drijven
Sonnetten zijn een ergerlijke kwel

2
Sonnetten zijn een ergerlijke kwel
Maar dichtkunst eiste vroeger geen techniek
Men zag in poëzie niet echt muziek
Het was een ongedwongen kinderspel

Gebrek aan rijm ontlokte geen kritiek
Het metrum vond men evenmin van tel
Alleen oprechtheid oogstte kippenvel
Vormvastheid gold als danig excentriek

Die vrijheid deed men plotsklaps in de ban
Door virtuozen werd de toon gezet
Die Dante maakte dichten tot een hel

De vormvereisten rezen uit de pan
Als orgelpunt ontstond dat rotsonnet
Petrarca bracht ons dichters in de knel

3
Petrarca bracht ons dichters in de knel
door ernstig met vormvastigheid te dwepen
waarbij vaak op de inhoud werd beknepen
want lettergrepen waren meer in tel

Als dichters zijn verplicht tot een model
blijft het vooral bij tellen en bij strepen.
(Petrarca’s vader, heb ik wel begrepen
was tijdgenoot van Dante van De Hel)

Na hem wist het petrarkische sonnet
als literaire invasieve soort
bij ons ook poëziebundels te vullen

Er werden heel wat vallen uitgezet
Er werden heel wat wendingen gehoord
Vervolgens blufte Shakespeare met zijn spullen

4
Vervolgens blufte Shakespeare met zijn spullen
De veel geroemde schrijver van weleer
Die over zomerdagen zat te lullen
En over zijn of niet zijn en zo meer
Maar zijn sonnetten heb ik nooit gelezen
Nou, op de middelbare school misschien
Met poëzie moet je bij mij niet wezen
Ik heb de diepgang van een soepterrien
De vraag is wat ik zélf ervan ga bakken
En wordt de chute, de volta hier mijn val?
Dus laat ik niet zo op de meester hakken
Want zoveel rijmuitgangen is ook bal!
De sonnettist: hij lijdt. Aan geldingsdrang
Wel veertien regels, dat is veel te lang

5
Wel veertien regels, dat is veel te lang
Sonnettenleed is waar ik hier op duid
Sonnettenzweet, het breekt mij nu al uit
Ik haal het einde niet, zo ben ik bang

Geef mij maar iets behapbaars, lekker kort
Een topo of kwatrijn die timmer ik
Zo in elkaar, net als een limerick
Wat bibber ik zodra het langer wordt

Maar hé, kijk nou: we zijn nu al bij negen!
Och makkers toch, het raast hier zo voorbij
En is geenszins een martelgang gebleken

Die veertien regels vullen viel niet tegen
Ik kom dus terug op wat ik vroeger zei:
'Met acht heb ik het altijd wel bekeken'

6
Met acht heb ik het altijd wel bekeken
Wat zeg ik, één is meestal al genoeg
Maar zo te zien staat hier een flinke ploeg
Poëten om gedichten uit te spreken
En dat op zondagmiddag in een kroeg

Alwéér een hoogpoëtisch kletsverhaal!
Alwéér zulk zweverig gekoeterwaal!
Alweer zo'n platitudische moraal!

En waar dat laatste versje nou op sloeg?
Het is uit goed fatsoen dat ik me voeg
- Ik heb beleefd geklapt, en op het teken
Geglimlacht als de pointe daarom vroeg -
't Begint me per minuut meer op te breken

En nu zijn er nog zeven slechts verstreken!

7
En nu zijn er nog zeven slechts verstreken
Een fractie van de beren op mijn weg
Ze blijven stokstijf staan wat ik ook zeg
Hoe moet ik toch die straat hier oversteken?

De moederbeer kijkt mij begeerlijk aan
Twee ijsbeerjongen brullen luid om eten
Hun heerlijk maaltje staat van angst te zweten
Waar is mijn vechtlust in dit wreed bestaan?

Ik adem in en zet mijn eerste stap
Ze kijken weg, het kan ze weinig schelen
De straat is vrij, ik ben niet langer bang

Ik grap spontaan: ‘Ik ben geen berenhap!’
Maar dan, van links en rechts, ze zijn met velen…
Och makkers, dat geraas: een martelgang

8
Och makkers, dat geraas, een martelgang
Ik staar nu al een uur uit mijn kantoorraam
Geplaagd door een haast obsessieve dwang

Ook dit jaar ben ik Sinterklaas gehoorzaam
En dicht ik voor mijn neven en mijn nichten
Waarbij mijn vers moet rijmen op hun voornaam

Om mij tot deze kronkel te verplichten
Bijt ik me vast in Sandra, Dirk en Gerritje
En worstel met de naam in hun gedichten

Ik geef de rijmuitgangen írk en erretje
(Uiteindelijk is dat geen punt bij San)
Voorlopig uit vertwijfeling een sterretje

Want ook wanneer het eigenlijk niet kan
Dan moet ik zelfs nog rijmen volgens plan

9
Dan moet ik zelfs nog rijmen volgens plan,
wanneer ik mij terugtrek om te dichten.
Ik weiger om voor rijmloosheid te zwichten,
hoewel dat volgens veel poëten kan.

Noblesse oblige, ik ken mijn dichtersplichten,
al word ik er niet altijd vrolijk van.
De muze stelt zich op als een tiran,
maar zij kan ook geen wonderen verrichten.

“Je schiet niet op”, zo wordt mij soms verweten.
Wanneer ik zeg “Mij valt geen rijm te binnen”,
dan wacht mij hoon: “Je bent gewoon te laks”.

Ach, haalde ik de snelheden van Max,
dan zou ik in de Tarzanbocht gaan spinnen;
een leuke wending, ook niet te vergeten.

10
"Een leuke wending, ook niet te vergeten"
De oude dichter spreekt mij ernstig toe
Hoewel ik onaandachtig ben, en moe
Er wordt mij vaker apathie verweten

"Elisie, schrikkel-, rijkrijm zijn taboe"
Gedachten dwalen af naar avondeten
Ik luister niet meer naar zijn hartenkreten
Gedichten schrijven vind ik zo'n gedoe

Onwetend van mijn groeiend onvermogen
Ontrafelt hij de kern van het sonnet
"Een extra regel zal men nooit gedogen"

De theorie wordt breed uiteengezet
Verveeld kijk ik hem glazig in de ogen
"Gebruik vijf voeten, jamben zijn hier wet"

11
Gebruik vijf voeten, jamben zijn hier wet.
Wie zoiets leest, weet wat je kan verwachten:
een dwaze ziel, amechtig aan het trachten
z'n larie om te vormen tot sonnet.

Geheid dat elke druiloor vijf wel redt.
Maar wie heeft nou voor sneue jammerklachten
en pseudo-filosofische gedachten
per regel niet genoeg aan een kwartet?

Ook met een vijfde versvoet heb ik nooit
iets toe te voegen aan een lach of traan.
Een dichter? Nee, ik ben een Echte Man:

ik heb wat jambes op een hoop gegooid
en voeg een paar nog toe, onaangedaan.
Maar als ik klaar ben, raak ik in de ban.

12
´Maar als ik klaar ben, raak ik in de ban´
voorspelde ik mijn vrouw, die cynisch sprak:
´Jouw Vrije Vers-sonnet geeft ongemak,
puristen houden niet van nieuw elan´

Mijn focus bij gedichten lag op rijm
Van vorm of metrum had ik nooit gehoord
Die bron werd door dit forum aangeboord
Het vers in pasvorm: dat is het geheim

Dat keurslijf ging met dit besef gepaard:
wat moeite kost, is vaak de moeite waard
De vrucht is een sonnet in volle breedte

Nog fout? dan zoek ik heil bij de asceten
Correct? Laat mij dan spreken, licht vermaard:
´Ik voeg mij als vanzelf bij de poëten´

13
Ik voeg mij als vanzelf bij de poëten
Die mij begroeten als verloren zoon
Het rijmend spreken is hier heel gewoon
Terwijl het metrum strak is aangemeten

De verzen vloeien vlotjes van de tongen
Atleten zijn het in welsprekendheid
Er is geen druk, geen innerlijke strijd
De sfeer totaal relaxt en ongedwongen

Een luid gerinkel haalt mij uit mijn dromen
Vervlogen zijn de wisse woordenstromen
Ik ploeter weer als Piet op elk couplet

Op pakjesavond doen de chromosomen
Ons allen eer aan: neven, nichten, omen
Die, net als ik, toch hebben doorgezet

14
‘Die, net als ik, toch hebben doorgezet’,
begint een heer in rood gewaad zijn speechje,
‘ervaren het sonnet niet als korset.

Soms doet het pijn en knelt een ietsjepietsje,
het kan een hel zijn, een en al miserie
–maar daarna wenkt ons engel Beatrice.

’De spreker lijkt goed thuis in de materie
en draagt als hoofdtooi blaadjes, in een krans.
Zou hij het zelf zijn, Dante Alighieri?!

‘Haha, welnee, mijn naam is Doevendans.
Ik draag met carnaval graag rare prullen
maar hou persoonlijk meer van streekromans.

’Daar host hij weg. En hier sta ik, te brullen:
‘Waarmee moet ik die regels nou toch vullen?’
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 15 nov 2023 10:06 #18

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1677
  • Ontvangen bedankjes 1822
Soms lijkt het wel alsof jureren leuker is dan schrijven. Wat een prachtige verzameling sonnetten hebben jullie geleverd. Het is een lust om "gedwongen" naar andermans gedichten te kijken.
De kwaliteit is hoog, technisch vaak perfect; geen enkel sonnet hoeft zich te schamen voor zijn aanwezigheid in de krans. Het overtreft in alle opzichten mijn verwachtingen, zowel wat jullie enthousiasme betreft, als snelheid van leveren en kwaliteit.
Ik heb de sonnetvormkeuze vrijgelaten en was wel benieuwd naar wat dat zou opleveren. De meesten volgen de structuur van het meestersonnet, maar er zijn er ook die daar bewust van afwijken.

We hebben:
10 x Italiaans
1 x Shakespeare
1 x cholerisch
2 x terza rima

Grote dichters als Dante, Petrarca, Shakespeare, Sinterklaas, de ploeterende zolderkamerpoeet, ze komen allemaal voorbij. Gemopper, strijd, overwinning, hoop en desillusie, kortom: het leven zelf in al zijn facetten. Een mooie verzameling met prachtige uitstapjes.

De afzonderlijke sonnetten

1 Bart
Een mooi, gedegen sonnet met een strak rijmschema dat heel goed zijn plaats inneemt als opening van de krans. Als inleiding zet deze meteen de juiste toon: het snelle werk is leuk, maar o, die sonnetten. Wat ik erg leuk vind is dat er juist geen expliciete melding wordt gemaakt dat de ploeterende schrijver al jeremiërend inmiddels een sonnet gecomponeerd heeft.

2 Wim
Mooie beschouwing over het ontstaan van het sonnet en hoe de uitsloverijen van Dante en Petrarca het ons zo moeilijk hebben gemaakt, uiteraard in Italiaanse stijl en ook zeer strak in het rijmpak. Prachtige vondsten als: "het metrum vond men evenmin van tel" en "Dante maakte dichten tot een hel".

3 Otto
Zoals Wim ook al aangaf, werd het tellen geblazen in de poëzie. Otto noemt het sonnet zelfs een invasieve soort en vormvastige dweperij, mooi gevonden. Het heffingenvers heeft vanaf nu het nakijken. Verder ook mooie vondsten in de tweede terzine en natuurlijk technisch dik in orde.

4 Louise
Een shakespearesonnet is hier op zijn plaats en Louise kopt de voorzet geroutineerd in. Zoals waarschijnlijk wel voor meer mensen geldt, heb ik de verzamelde sonnetten van Shakespeare wel in mijn bezit gehad, maar nauwelijks gelezen. Zomerdagen en filosofie van de kouwe grond, wat moet je er ook mee? Een mooie regel over de chute als valstrik en een venijnige steek onder water naar de meester over het overmatig aantal verschillende rijmuitgangen. Bluf bleek het te zijn. Met een prachtig distichon. Uit de kunst!

5 Maarten
We staken het gemopper op onze voorgangers en plukken de wrange vrucht van hun uitsloverijen: sonnettenzweet. Mooie vondst, is daar een deodorant tegen bestand? Een goed sonnet waarin vooral het eind- en binnenrijm in strofe 2 opvalt, maar zeker ook het bemoedigende slot.

6 Christiaan
Van schrijven naar luisteren, van verzen naar minuten in een cholerisch sonnet, de aangewezen vorm voor gezeur, aldus drs. P. Mooie vormkeuze, want er wordt heel wat afgezeurd in dit sonnet. We gaan empathisch worden en ons inleven in de lezer/luisteraar. Een extra argument om toch door te zetten met lichte sonnetten. Mooi is ook de laatste strofe en vooral het beleefd glimlachen als de pointe erom vraagt. Een fris uitstapje in de krans.

7 René
Van minuten gaan we naar beren, ook weer een hele leuke zijstap met mooie woordspeling . De zwetende schrijver, stoeiend met zijn beren.
Een mooie cliffhanger halverwege de krans: gaan we de beren te lijf, of gaan we in het lijf, of redden we het vege lijf?

8 Remko
Hulde voor dit sonnet waarin beide schakelregels op een mooie manier worden verbonden. De combinatie van de schakelregels leidt tot een verhaal dat heel mooi gethematiseerd wordt, zelfs tot in de rijmuitgangen. Erg knap dat een onmogelijke rijmuitgang toch maar even aangepakt wordt. Ondertussen ook een mooie dubbelrijm, het kan niet op.

9 Niels
Een weer een strak sonnet, waar we deze keer bepaald worden bij het geploeter van de vormminnende dichter. Een sonnet is niet zomaar elke eindrijmontberende verzameling van 14 regels. Muze, inspiratie? Leuk hoor, maar vergeet niet de dichterstrots, immers: noblesse oblige. De sonnettier wil zich niet Verstappen aan dat moderne gefrats en dat woordengespuug van het spoken word, maar spint liever van vreugde als hem uiteindelijk toch nog dat perfecte rijm te binnen schiet.
De draai in het distichon naar de slotregel is heel mooie wending.

10 Nando
Lekker strak sonnet weer. Niks mis mee, ondanks de naar mijn mening weinig inspirerende schakelregels waarmee Nando het moest doen. Als je dit vers leest, slaat de schrik je om het hart. Waarom zou je als hedendaagse verzenschrijver nog beginnen aan het sonnet als er zo'n galerij der gestorven groten meekijkt over je schouder? Of verwijst de oude dichter naar de zelfbenoemde grootheden op een niet nader te noemen forum voor plezierdichters met hun afkeer van elisie, schrikkel- en rijkrijm. Wat elisievermijding betreft kunnen bepaalde niet nader genoemde kransenbakkers nog veel leren van de in deze krans gloriërende dichters.

11 Steven
Knap hoe je met zo'n begin- en eindregel een sonnet kan maken dat beide goed met elkaar verbindt. De man die kort van stof is en worstelt om zijn rechttoe-rechtaan-boodschap om te vormen tot wat kunstmatig als norm wordt verheven en dan toch een overstag gaat en buigt voor het sonnet. Mooi!

12 JW
Een heuse coming of age, en dat in een doorlooptijd van 9 uur en in 14 regels! Er zijn een hoop romanpersonages die er langer over doen. En dan voegt de schrijver zich zo met speels gemak bij de overige sonnettiers. Thematisch gezien ondersteunt dit het meestersonnet op een hele mooie manier. Zeer vermakelijk. Blijf alsjeblieft bij de asceten uit de buurt! De status van "licht vermaard" heb je wat mij betreft met glans gehaald.

13 Hendrikje
Hier vallen de dromen aan scherven onder luid gerinkel tijdens het geploeter tussen pakpapier en plakband. Alweer een mooi sonnet met mooie alliteraties. Iemand die sonnetten schrijft als poeetpiet, mag zeker een plaatsje op de Olympus.

14 Judy
Een terza rima, zoals het hoort bij dit Dantesk inkijkje. Een mooi slot dat het ontstaan van het sonnet in het algemeen verbindt met het heden van de dag van publicatie van dit specifieke sonnet, als er een vreemdeling in Dantekledij voorbijdanst op de 11e van de 11e, Maar wie is die vreemde reïncarnatie Doevendans? Een schrijver met die achternaam? Een verwijzing naar de duvel? Met zijn rare romeinse romanstreken? Eenzaam blijft de dichter achter wanneer de inspiratie opeens vervliegt en een onpoëtische ontnuchtering resteert. Erger dan dit kan de krans niet eindigen. Waarvoor hartelijk dank!


Het ideale kranssonnet voldoet naar mijn idee aan de volgende voorwaarden:
Het is technisch goed.
Het heeft een toepasselijke vorm die de inhoud ondersteunt.
Het geeft een logische of verrassende verbinding tussen begin- en eindregel;
Het ondersteunt het meestersonnet, maar is zelfstandig leesbaar en op zichzelf al leuk/fraai/goed genoeg.

Op basis van bovenstaande criteria springen er bij mij drie sonnetten uit en dat zijn (in volgorde van opkomst) die van Louise, Remko en Judy.
Lauwerkransje af voor deze drie. Hieruit een winnaar kiezen, voelt als het diskwalificeren van de andere twee, maar dat is geenszins het geval. Uiteindelijk geef ik de eer aan Judy, vooral omdat ik het idee heb dat de krans niet beter afgesloten had kunnen worden dan met haar sonnet. Gefeliciteerd Judy. Mocht je belangstelling hebben voor de prijs, meld je dan even op verfrisbee[apenstaart]outlook.com.
En verder ben ik natuurlijk benieuwd naar jullie reacties. Ik heb in ieder geval enorm genoten.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sonnettenleed (de sonnetten) 15 nov 2023 10:21 #19

Dank je, Jaap, voor het nemen van het initiatief en voor de gedetailleerde beoordeling.

Ik heb met veel plezier meegedaan en heb gelikkebaard in de afgelopen dagen.

Judy, proficiat. Ik zag het tafereel voor me!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker

Sonnettenleed (de sonnetten) 15 nov 2023 11:32 #20

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 507
  • Ontvangen bedankjes 715
Bedankt Jaap, voor dit initiatief.
Ik ben verguld dat ik, met een Shakespearesonnet nog wel, in jouw top 3 sta. Volgens drs. P is deze vorm 'leuk oefenmateriaal voor beginnelingen'.
Leuk om te zien hoe iedereen dit ingevuld heeft.

Groet,
Louise
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jaap Bakker
  • Pagina:
  • 1
  • 2
Tijd voor maken pagina: 0.219 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Marsupilamipak

Wat vind je spannend schat?
Laarzen met naaldhakken?
Handboeien? Netkousen
Of een korset?

Nou, ik heb thuis nog een
Marsupilamipak
Als je je pens inhoudt
Past 'ie je net!