|
Welkom,
Gasten
|
|
STRIKE
het stevig staan, de knieën licht gebogen de juiste bal, ik adem langzaam in mijn aanloop niet te snel, wat ingetogen het mikpunt net iets naast de voorste pin ik neem de tijd, een slinger, soepel zwaaien het bovenlichaam blijft daarbij gestrekt techniek, effect, de bowlingbal moet draaien ik schreeuw het uit, de curve is perfect een harde klap, ik kan me niet bewegen mijn hoofd en pols, zo'n pijn had ik nog nooit de kin geschaafd, de baan zit vol met vegen daar lig ik dan, maar wel een strike gegooid de tips van mijn kornuiten mochten baten ik hield vooral mijn vingers in de gaten |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
|

De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn
De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En steekt haar voeten in een purp’ren voorjaarslaars
Dan krimpt de wind en ieder grijpt weer naar zijn wanten
De kou slaat toe en nachtvorst rijpt op plant en struik
De thermometer maakt een diepe steile duik
En hagelstenen springen op naar alle kanten
Maar wees gerust, zo’n koustuip is van korte duur:
De zon haar noorder declinatie groeit per uur