Klant is koning

Twee kleine smileys en een halve maan
De woorden ‘live, laugh, love’ in Times New Roman
Een appel waar een hap uit is genomen
Acht rozen en een oogje met een traan

Een jaartal met ‘Davina hartje Daan’
Drie zonnen, zestien golfjes en twee bomen
Mijn werkweek sloot ik af met ‘Blijven dromen’
Wat heb ik toch een creatieve baan

Er schuilt nog zoveel prachtigs in mijn naald
Een felgekleurde zeedraak op een steen
Kastelen, goden, engelen of beren

Maar ja, zolang de consument bepaalt
Belandt mijn zeedraak niet op arm of been
En blijf ik braaf hun bullshit tatoeëren



Pexels

R1 was: Twee suffe smileys en een halve maan
R4 was: Acht roosjes en een simpele banaan
R8 was: Fantastisch zeg, zo'n creatieve baan...
R12 was: Maar ja, zolang de saaie klant bepaalt

Een heerlijk vers, maar zou het voor de clou niet leuker zijn als je het woord 'suffe' in regel 1 weghaalt (en vervangt)? Door 'suffe' zit je als lezer gelijk in de cynicus-modus, terwijl het leuker is om dat te bewaren tot de slotregel. In mindere mate geldt dat overigens ook voor 'simpele' banaan en 'saaie' klant.

Ha monnhauser, leuk dat je mijn vers waardeert . Ik denk inderdaad ook dat het vers sterker wordt door het cynische te bewaren tot later. Ik heb daarom wat aanpassingen verricht.

Ja, zo is-ie geweldig met een sneer in de laatste regel!