Zelfportret

Ze schildert zich frontaal zo in het zicht
dat je de imperfectie haast kunt raken,
een vrij directe vorm van kennis maken
waarbij je wel tot kijken lijkt verplicht

Brengt ze haar halve blindheid aan het licht
om mij als kijker af te laten haken
of wil ze de relatie juist bewaken
omdat ze zich zo dringend tot me richt?

Men zegt dat er geen perspectief bestaat
als je met één oog door het leven gaat
en twijfelt of er diepte wordt gevonden

Dat is misschien de reden waarom ik
het beeld van dit geschonden ogenblik
na al de tijd nog steeds niet kan doorgronden


Door Jo Koster - www.museumgouda.nl/tentoonstelling/jo-koster-kunstenaar/, Publiek domein, commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=179080361

regel 4 was: waarbij je haast tot kijken bent verplicht
Dank aan Steven voor de kritische blik

Mooi in een sonnet geschilderd. (Maar wat mij betreft had de imperfectie van twee keer 'haast' in de eerste strofe niet gehoeven.)