Mestkever

de ochtenddauw, de dag lag voor me open
het bos, de hei, ik leek het haast ontwend

een wandeltocht, reflecties op het leven

een kever op zijn rug, ik stopte even
zijn kleine pootjes trapten ongekend
ik liet hem in een ommedraai weer lopen

ik dacht de hele avond aan die stakker
die mogelijk al dagen op zijn rug lag
en nu door mij wellicht een zwaar bestaan had
de man die in dat lijden niet zo vlug zag
dat deze kever vast om vredig gaan bad
leek hem te horen kermen of hij terug mag
ik vroeg me af of ik het goed gedaan had
en lag die nacht nog vele uren wakker

Mooi, René!

Help me even herinneren - welke sonnetvorm is dit?

Dankjewel

Bach

Grote groet,

Mooie vondst: ik liet hem in een ommedraai weer lopen