|
Welkom,
Gasten
|
|
De vorige versie beviel blijkbaar niet. Mooi experiment, een tweede versie vanuit een ander perspectief.
Ik had helaas al zoveel glazen op dat ik bij lange na niet uitgezeurd na sluitingstijd de kroeg uit werd gesmeten, zoiets was dus met Ranja nooit gebeurd Daar liep ik dan met een bebloede kop en prominent voorop diepblauw gekleurd zo’n neus die veel te lang heeft klem gezeten, met Ranja was zoiets dus nooit gebeurd Zo raakte ik steeds dieper in het slop de zakken van mijn jas zijn uitgescheurd ik ben de weg naar huis compleet vergeten, zoiets was dus met Ranja nooit gebeurd Het tragisch einde nadert, dus ik stop maar hecht eraan dat u voorgoed blijft weten: met Ranja was zoiets dus nooit gebeurd |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo, Christiaan Abbing
|

‘Natuur is voor tevredenen of legen’
Dat schreef de dichter Bloem in een sonnet
Hij looft de stad- zijn stad- en heeft mijn zegen
( Hij heeft dat trouwens mooi op rijm gezet)
Maar ik ben niet zo’n stadsgericht figuur
'k Steek over bos en hei de loftrompet
En min de kwikstaart en de tureluur
Beton en steen, daar kan ik niet goed tegen
Die zijn oprecht in strijd met mijn natuur