Ik ben het met Quirien eens dat de 1-2 regel in sommige gevallen luchthartiger gehanteerd kan worden. Bij ob-reeksen bijvoorbeeld, zoals genoemd en bij opsommingen bijvoorbeeld; denk aan ob’s, samengesteld uit medische termen.
Het is goed dat Michèl die regels weer eens aan de orde stelt, zo eens in de tien jaar moet de boel even opgeschud om duidelijkheid te houden. Ik wil nog wel iets kwijt over het koppelteken in het zeslettergrepige woord.
Ik werd een aantal jaren geleden berispt door de Oude Wijze Eik wegens het woord Buiten-Mongolië in een ob: het voorschrift was: één aaneengeschreven zeslettergrepig woord, schreef hij. Ik antwoordde dat de voorschriften, zoals vermeld in Potverdriedubbeltjes, Dartele Dacrylus, Ollekebollekes, het Rijmschap, Het Rijmschap compleet, Plezierdichten, Handboek voor plezierdichters en Versvormen, allemaal spraken van één woord en nergens van één aaneengeschreven woord en dat dit ruimte liet voor het koppelteken.
Al in Potverdriedubbeltjes vinden we dan ook ‘Diminutief-suffix’.
Pin-up, lay-out en Noordzee-olie zijn nette woorden met een koppelteken en mogen gebruikt worden. Ook geografische namen hebben vaak een koppelteken
Dat het niet mooi is en in het streven naar volmaaktheid vermeden moet worden en dat het als een persoonlijke nederlaag gevoeld kan worden is een andere zaak. Dit kan weer leiden tot het stiekem weglaten van het teken zoals Ivo de Wijs bijvoorbeeld doet met ‘Drukzelfuwbijbelset’, ‘Huistuinenkeukenset’, ‘Pseudoverzetshelden’ en ‘Tweedehandsbalboekje’’, allemaal opgenomen in de eerste gezamenlijk uitgegeven boekjes. De Oude Wijze Eik ging hierop een sigaar roken in het Pulitzer hotel, maar weersprak me niet.
Het is dus niet per se tegen de regels, maar inderdaad, niet aan te raden en soms een uitkomst bij langere verhalen.
