Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Ongeluk

Ongeluk 12 jan 2026 14:19 #1

Het is alweer een paar maanden geleden dat mijn schoonzus werd aangereden door een automobilist die van de snelweg kwam. Na enkele operaties revalideert ze nu. Maar het is de vraag of het nog ooit goed komt. Ik maakte het volgende gedichtje erover.

Ongeluk

Roekeloos rijgedrag
Schoonzus werd slachtoffer
Fietste daar rustig op
Beekbergen aan

Autobestuurder reed
Onverantwoordelijk
Zij in de kreukels
Haar fiets naar de maan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ongeluk 13 jan 2026 14:09 #2

Ai! Sterkte voor haar!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ongeluk 14 jan 2026 11:37 #3

Voor een zo ingrijpende en persoonlijke gebeurtenis vind ik het versje wel heel zakelijk - bijna steriel. Niettemin: genezing gewenst.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ongeluk 14 jan 2026 13:54 #4

Oei, daar schrik ik een beetje van, Christiaan. Zo ongevoelig ben ik niet. Misschien komt het door de strakke vorm van een ob, en was deze gebeurtenis daar niet zo geschikt voor. Maar zoals je weet ben ik maar een prutsdichter en een mooi sonnet zit er nog steeds niet in. Voor een suggestie sta ik altijd open.

Dank je wel voor 'genezing gewenst'.

Groeten,
Riet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ongeluk 14 jan 2026 14:48 #5

Dag Riet,
Je bent allerminst een prutsdichter!
Groet,
Manuel
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ongeluk 14 jan 2026 15:56 #6

De discrepantie tussen de vorm en het onderwerp was me ook opgevallen. Maar ik interpreteerde het als een poging om het wat luchtig op te nemen; als een soort van zelfspot, maar hier dan voor je schoonzus, veronderstellende dat ze er zelf ook grappen over kan maken. In het versje weegt nl. de schade aan de fiets zwaarder dan het letsel aan haar lichaam.

Suggestie: kun je het OB in de eerste persoon zetten?
Laatst bewerkt: 14 jan 2026 15:58 door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Ongeluk 14 jan 2026 20:33 #7

Klopt, wat je schrijft, Hendrikje. Het gedicht in de eerste persoon plaatsen, zie ik niet zo zitten. Ik laat het zo.

Het begon vorige week met een grap die zijzelf erover maakte. Ik dacht: dat wordt iets leuks voor een gedicht. Ik ben er mee bezig geweest, maar het lukte niet. Toen kreeg ik dit idee.

Ik hoop van harte voor haar dat ze over enige tijd weer kan wandelen en fietsen, want dat deed ze erg graag.

Groeten,
Riet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning
Tijd voor maken pagina: 0.218 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aspergebedden (Deadline)



Asperges zijn bekend als Limburgs Goud.
Met ham en boterjus, dat wordt dus smullen.
(“Uw glas, zal ik het snel nog even vullen
Gewürztraminer, koeltjes, maar niet koud?”)

In’t voorjaar zagen wij ze steady groeien,
In heuvels, in zo’n wafeltjes-patroon.
En opa, neef en Pool liepen gewoon
Des ochtends vroeg met steekmesjes te stoeien.

Nu zien wij ’t loof met witte bloempjes bloeien.
De blaadjes zijn zo teer, zo heel ragfijn.
(’t Loof siert een bos chrysanten of jasmijn)
Een onderwerp dat ons toch flink kan boeien!

Maar wie de besjes eet, die maakt een fout!
Creperen zul je en uiteindelijk sterven,
In elk geval veel levensjaren derven,
Dat hebben heel veel lieden al berouwd!

Asperges zijn bekend als Limburgs Goud.
In’t voorjaar zagen wij ze steady groeien,
Nu zien wij ’t loof met witte bloempjes bloeien.
Maar wie de besjes eet, die maakt een fout!