Ik zie de gezichten nog voor me
hoe ze huilden bij je graf
voor hen was alles af
zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts

maar ik bleef met mijn gedachten
zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten
jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden
jij was de toekomst gelijk met het verleden

uiteraard waren er die dag kraaien
om jou passend uit te zwaaien
ik ging een tijdje met hen mee

maar vond mijzelf uiteindelijk thuis
en wat bleef was wat hemels geruis.

Diepzinnig onderwerp, het gedicht toont een beetje rommelig. Er waren kraaien bij de begrafenis. Als hier dragers worden bedoeld is de term 'uiteraard ' op zijn plaats, maar gaat het om vogels, dan begrijp ik niet wat er 'uiteraard ' aan is. Tenzij er sprake is van een connectie tussen de dichter en /of de betreurde enerzijds en kraaien anderzijds.

Met kraaien worden de dragers bedoelt, maar refereert ook aan de zwarte vogel, de kraai.