Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Telkens ruzie, telkens rozen

Telkens ruzie, telkens rozen 14 feb 2021 16:55 #1

Telkens ruzie, telkens rozen


Telkens ruzie, telkens rozen
met zo’n kaartje: sorry schat!
Maar had zij met haar verwijten
dan altijd gelijk gehad?

Had hij echt zo’n slap karakter
en geen hersens, geen gevoel?
Wie dacht zij dan wel te wezen
met haar ontevreden smoel?

Met zijn voet nog op de drempel
van de bloemenzaak riep hij:
“Witte lelies, èn zo’n graflint
met: DE GROETEN, ’T IS VOORBIJ!!”



© Hannelly Krutwagen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Telkens ruzie, telkens rozen 14 feb 2021 21:24 #2

Wat een bitterheid!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.088 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Stootkop



je stoot je hoofd en nog een keer of tien
soms blijft het droog maar vaker kleur je rood
dan denk je, ach, ik ben nog lang niet dood
dat is aan al dat bloeden wel te zien

al knalt je kop soms loeihard tegen staal
je geeft geen krimp, je bent het wel gewend
en jankt en zeurt niet, bent een echte vent
verfoeit wel af en toe je rare kwaal

het komt nu eenmaal door die zwarte vlek
daar binnen in dat vreemde kale hoofd
een oud infarct, zo geef je het zijn plek

en is het weer een keertje stevig raak
dan zeg je maar: de Here zij geloofd
want vloeken, nee, dat is een slechte zaak