Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Donald

Donald 19 okt 2021 16:30 #1

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 839
  • Ontvangen bedankjes 1392



Donald

Ik lees er af en toe nog eentje stuk
Maar nu is er een nieuwe app verschenen
Zodat je ze niet meer hoeft uit te lenen
Want je krijgt 1000 keer de Donald Duck

Ik zie mezelf als kleine ukkepuk
Die ‘s woensdags uitkijkt naar de bladenman
Met tassen die hij haast niet houden kan
Hij komt ja daar! Er prikkelt puur geluk

Hij doet de hele straat, maakt zich niet druk
Ik vlieg de trap af want ik ga hem halen
Hij weet wel dat mijn moeder zal betalen
En lacht als ik hem uit zijn handen pluk

Een nieuwe tijd, ik weet het allemaal
Maar soms dan haat ik dat gedigitaal
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Donald 19 okt 2021 17:10 #2

Dag Niek,

Prachtig sonnet! Pure jeugdnostalgie. Tja, vroeger waren we gelukkig met kleine gelukjes, zoals deze. Ook mijn dochters kon ik in de jaren zeventig nog blij maken met een leuk slijpertje of iets dergelijks. Maar probeer dat eens bij de huidige generatie.

Groeten,
Riet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niek Kalberg
Tijd voor maken pagina: 0.088 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Deelneming



I.M. Daan de Ligt


Hoe vreemd is het iemand te missen
terwijl je hem nooit hebt ontmoet.
Toch deel je strofen van een leven.

Je leest en liket belevenissen,
je stuurt elkaar een warme groet.
Je had hem graag gesproken, even.

Wat er gezegd werd blijft nu gissen.
Herkenning van een groter goed,
het lege vel dat moet beschreven.

Een dichter die er niet meer is.
Wij delen zijn geschiedenis.