Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: FOMO (alfabet-acrostichon)

FOMO (alfabet-acrostichon) 21 nov 2021 16:40 #1

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1882
  • Ontvangen bedankjes 1152
Angst om iets te missen
Bevend en benauwd
Check het ongewisse

Daags in duizendvoud
Eventjes nog kijken
Fear Of Missing Out

Geenszins te bereiken?
Het 4G-signaal
Is aan het bezwijken

Je kunt niet normaal
Kijken naar je status
Leven wordt zo kaal

Maar kom op, je gaat ’s
Naar de Drentse Aa
Onder cirrostratus

Prachtig wel, maar ja
Quarantainewetten
Regels voor en na

Stappen is besmetten
Thuis is het oké
Uit wil men beletten

Voer je vrienden mee
Weg naar ’t onbekende
Xanadu aan Zee

Yes, met heel de bende
Zonder de ellende
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

FOMO (alfabet-acrostichon) 26 nov 2021 15:13 #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1882
  • Ontvangen bedankjes 1152
Iedereen bedankt voor de bedankjes
Redactie, dank voor het plaatsen op de voorpagina
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.097 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

We zijn er nog



De Hunnen stonden weer eens voor de wallen
Wij stelden ons dus als vanouds teweer 
Je zag ze vuil en smerig samenballen 
Ze gingen ruw en onbeschaafd tekeer
We keken op de Hunnenhuigen neer 
Het was een onophoudelijk getier 
Met veel gespot en duidelijk gesneer 
Maar goed - zij waren daar; wij waren hier


De poort was dicht, het valwerk was gevallen
Het wachtwoord (‘Dikke lul’) niet geldig meer
En al die ongewassen duizendtallen
Geleid door een zeer ongelikte beer
Die stonden daar dus op hun veld van eer
Massaal voor aap, het deed ons eerst geen zier
Al zwaaiden ze ook brullend met hun speer
Want ach – zij waren daar; wij waren hier


Toch werd het onplezierig voor ons allen
De voedselvoorraad leed aan wanbeheer
We aten eerst de paarden in de stallen
En deelden toen de laatste rotte peer
De conversatie werd bedrukt gelamenteer
De dorst verlamde onze speekselklier
Geen hulp in zicht, per trein of met het veer
Want tja – zij waren daar; wij waren hier

O lezer! Dat ik weer communiceer
Met in mijn hand het Vrije Versbanier 
Bewijst wel onze moed in deze sfeer 
De Hun trok af naar dáár, wij zijn nog hier!