Dag Eric,
Je motivatie voor de kortere regels 3 is me duidelijk geworden in een andere discussie waar je schreef :
Wat ik een beetje mis in de Yesterday-discussie is het verschijnsel 'triooltje'. Bij een gezongen liedje gaat het dan om drie 'achtste' nootjes, die gezamenlijk eigenlijk de lengte hebben van twee achtste nootjes. In de notenbalk noteren we dan drie achtste nootjes met een boogje van het eerste tot het laatste nootje. Dan weet iedere muzikant dat het om een triooltje gaat met noten die in principe de lengte hebben van een derde kwartnoot. Paul zingt opeens snel "Now I need", waarvan de drie lettergrepen de ruimte innemen van een kwartnoot, die dus de facto verdeeld is in drieën.
In een gedicht lijkt een triooltje een beetje te rammelen. Als een singer-songwriter in een Nederlandstalig liedje 'nou dat is' als een triooltje zingt, dan kan een dichter daar 'nou da's' van maken, als dat beter klinkt. Maar hij kan het ook zo laten. Wat mij betreft is een dichter daar vrij in, het is een kwestie van smaak.
Om zeker te zijn dat we het over hetzelfde hebben: jij vervangt in regel 3 de eerste 3 lettergrepen door 2. Daardoor wordt het metrum van een vijfvoetige trocheus (–ꓴ–ꓴ–ꓴ–ꓴ–) een viervoetige jambe (ꓴ–ꓴ–ꓴ–ꓴ–).
Ik hoor juist in de regels 2 en 3 dezelfde trocheïsche opbouw, die vraagt om een gelijk aantal lettergrepen in beide regels. Je schrijft: “In een gedicht lijkt een triooltje een beetje te rammelen”, maar volgens mij is het triooltje in een gedicht niet aan de orde.
Ik vraag me af of er wel een triool is. Ik heb het nummer nog een paar keer beluisterd en ik hoor geen triool, maar ik ben de eerste om te bekennen dat mijn muzikaal gevoel tekort kan schieten.
Elders op dit forum staat bladmuziek:
klik hier en scrol naar bijdrage 4. Ik zie ook hier geen triool: regels 2 en 3 beginnen met 6 achtste noten. Ook de meeste andere bladmuziek op het internet geven dezelfde melodie.
Na enig zoeken vond ik een
minder saaie versie met tempowisselingen in regels 2 en 3 van coupletten 1 en 2. Ook dat lijken me geen triolen. Wederom, misschien ligt het aan mijn muzikale gevoel en/of kennis, maar ik zie geen reden om een lettergreep weg te laten.
Als er iets zou rammelen, dan zou dat juist de Nederlandse songtekst zijn. Dat klopt met het feit, dat Hendrikje het gedicht goed zingbaar vindt. Ik snap nog steeds niet hoe dat moet; welke lettergreep wordt langer aangehouden? Ik vermoed de eerste.
Wel meent Hendrikje een melisme te zien bij “golfslag”, maar met de kennis van nu gok ik op epenthesis. Oftewel: Hendrikje leest
go-holfslag, ik vermoed
gollefslag. Wat het ook zij, het schrikkelrijm is opgeheven.
Conclusie: ik zie geen enkele reden om de regels 3 in te korten.
Met hartelijke groeten,
Niels