[
<sup>Zo'n Jaap Bakker toch... Komt met een foto uit Stadskanaal aanzetten voor zijn afbakvers. Toen ik in 2019 voor het laatst (het was rond het overlijden van mijn moeder) door de Veenkolonie liep, broedde ik op een vers, waarvan de gimmick was dat (het) Stadskanaal onder water zakte, verdronk... Als het ware, natuurlijk want Stadskanaal luctort et emergoot altijd. En verder wilde ik niet betogen dat ik het dorp ontgroeid ben (dat vind ik aanmatigend). Misschien is het eerder andersom...

Negeer het gerust (heb ik ook zeven jaar gedaan):</sup>

Knoal

Het Stadskanaal
weerspiegelt tussen Gele Klap
en Buiner Sluis mijn jeugd als grap
terwijl ik door het heden stap

De Beune*, Ubbo**... Dwalen rond
het Stadskanaal
Verliefd op Fenny (lang en blond)
uit weet ik welke Drentse Mond***

Het is nu onbekend gebied
ik loop hier rond maar ik zie niet
het Stadskanaal
dat ik als jonge man verliet

De Veenkolonie draaide door
Ik merk dat ik hier niet meer hoor
en werd een onbekende voor
het Stadskanaal

<sub>*Jeugdsoos
**Ubbo Emmius Lyceum
***Buinermond, Drouwenermond, Gasselternijveenschemond

Geen noot: Gele Klap
en Buiner Sluis zijn een brug en een sluis in Stadskanaal.</sub>

Hoi Steven,
Grappig. Ik kom er nog wel voor mijn moeder. Zelf opgegroeid in één van die Monden. De Beune was voor mij De Kwinne. Als ik er rondloop, kijk ik nog wel of ik bekenden zie, maar ja, die zijn natuurlijk ook ouder geworden. Daar zou ik nog wel eens een vers over willen schrijven. Op mijn weblog staat nog een "lofrede" op Nieuw-Buinen en de Kielsterachterweg. Je bent toch niet toevallig een afstammeling van conrector Van den Burg? Aardige kerel. Lekker off topic ook
Leuk vers om te lezen.
Tjeu

Dag Steven,
Aardige versvorm, heeft het een naam?
Met hartelijke groeten,
Niels

Jaap!
De Kielsterachterweg! Diezelfde conrector Van der Burg (mijn vader) is in de zestiger jaren daar in zijn Dafje drie keer over de kop geslagen. De Daffodil bleef onderste boven als een brug tussen twee slootkanten hangen. Mijn vader gelukkig ongedeerd.

Ik ga zeker nog een keer op je weblog zoeken naar je gedichten over Nieuw-Buinen en de KAW.

Niels Blomberg schreef :
Geen idee, Niels. Ik heb wel eens vaker zoiets geprobeerd. Zo maakte de gemeente Heerhugowaard een boekje met allemaal tekeningen van hier bekende plekken, waarlangs je door een vogel werd rondgeleid. Bij wijze van begeleidende tekst daarvoor heb ik allemaal kwatrijnen gemaakt, met één refreinregel die afwisselend als eerste, tweede, derde en vierde regel voorkwam. Het moest als het ware de vogel zijn, die door de tekst zweefde... Ik denk niet dat er op deze wereld iemand is, die dit bij lezing heeft doorgehad...

Ach, Niels! Gefeliciteerd met je kleinzoon. Wat een toeval... Want dat boekje met die vogel kregen ouders die hun kindje kwamen aangeven op het gemeentehuis. Voorwoord van de burgemeester erbij. Het heeft maar kort dienst gedaan, omdat de burgemeester plotseling afscheid nam...

Nu breekt mijn klomp... leuk!

Steven,

Prachtig.
In de goede rubriek, technisch helemaal OK en het doet wat het moet doen, een emotie oproepen. Dat werkt bij mij zo in ieder geval.

Inhoudelijk zijn dat zaken die domweg pijn doen. Of dat nou gaat helpen om dat in Light Verse te zetten is nog maar de vraag. Het helpt mij wel om vooral mijzelf weer eens met de neus op de feiten te drukken. Het is niet gemakkelijk om een God te zijn en al dat gepeupel te aanschouwen.

Met groet,

John

Ik vind het een prachtig gedicht, Steven.

En de vorm vind ik heel bijzonder. Nodigt uit tot uitproberen ... Verzin er naam voor, zou ik zeggen!

Nadat ik van de inhoud bekomen was, liet ik ook de bijzondere vorm en de opmerkingen daarover tot mij doordringen. Het doet mij denken aan de perzischkwatrijnrupsband uit afbakvers 28. Het enige verschil is dat de doorschuifrefreinregel zich van de rest onderscheidt door een voetje minder.
We gaan zien hoe zich dit gaat ontwikkelen, want nu ik het zo weer eens voor me zie, is het een mooie vorm met mogelijkheden.