versie 1
Kijkduin, verlaten strand, het stormt en hoost
Ik huil in stilte, denk aan hoe het was
Want jij was twintig, ik was veertien pas
En kreeg de bons; vergeefs zoek ik naar troost

versie 2
Kijkduin, verlaten strand, ik zoek naar troost
En huil in stilte, denk aan hoe het was
Ik kreeg de bons van jou, was veertien pas
En jij was twintig al, je naam was Joost

Vraag aan de ervaren mensen. Beide versies hierboven zijn waar. Alleen lijkt de laatste regel in versie 2 op rijmdwang. Dat is het niet. Voor mijn gevoel is versie 2 het mooiste. Hoe denken jullie erover?

Groet,
Hanna

Ha Hanna,

Toevallig had ik net een kwatrijntje geschreven waar ik duidelijk een mannennaam (Hein) uit rijmnood heb gebruikt.
Bij de naam Joost spreekt de uitdrukking Joost mag het weten mee, niemand weet het. Die naam wordt ook wel geassocieerd met heidens en duivels. Ik denk in dit gedicht dan aan de onverschilligheid van hem.
En toch prefereer ik versie 1 omdat ik de troost aan het eind mooier vind.

Hartelijke groet,
Inge

Beste Hanna,

Misschien helpt de volgende vraag: voor wie is het geschreven? Voor jezelf? Dan kies je dus versie 2. Voor de niets-vermoedende lezer? Dan is versie 1 waarschijnlijk iets bevredigender. Je hebt alle recht, als schrijfster, om versie 2 mooier te vinden! Je zou ze beide kunnen behouden als je niet kunt kiezen.

Versie 1 blijft bij de ene invalshoek: je bent verlaten en triest. In versie 2 komt het laatste zinsdeel als een soort toetje er achteraan; het is inhoudelijk niet met de overige 3,5 regel verbonden. Zo zie ik het tenminste. Voor wat het waard is...

Inge en Hendrikje, bedankt voor jullie moeite om op mijn vraag te reageren. De verwijzing naar de duivel spreekt me wel aan, ik was ik zelf nooit op die gedachte gekomen. Het advies om de versies allebei te bewaren neem ik over omdat ik niet kan kiezen. Ik weet niet voor wie ik nog meer wil schrijven dan voor de bezoekers van deze site.

Groet
Hanna