Konijn met Pasen

Met Pasen heb je ’t als konijn
Meestal wel naar je zin
Je krijgt veel aandacht en da’s fijn
En hoeft de pan niet in

Zoals broer Flappie vorig jaar
Met kerst ging hij eraan
Met Pasen loop je geen gevaar
Neem dat van mij maar aan

Maar soms wordt het wel eens te gek
Ja, ík krijg zelfs een ei
En een dom lintje om mijn nek
En kuikentjes nabij

Het is vermoeiend allemaal
Dat eieren-gedoe
Als ik de kerstmis nog maar haal
Ik word wat levensmoe

Wat leuk dat mijn paasgedichtje op de voorpagina staat vandaag.

Een collega-dichter (geen vormvaste) vond dat de 1e strofe misschien beter in de ikvorm kan,
omdat ik daar in de 3e strofe toe overga.
Geprobeerd. Dan wordt het zo bijvoorbeeld:

Met Pasen heb ik als konijn
Meestal wel goede zin
Ik krijg veel aandacht en da’s fijn
En hoef de pan niet in.

De rest ongewijzigd. Wat vinden jullie?
Er is vast wel (minstens) iemand die hier iets van vindt!

Ben benieuwd!

Martha,

Ik vind het gedicht juist goed zoals het is. In strofe 1 worden er dingen gezegd die algemeen geldend zijn, volgens de spreker. Later wordt duidelijk dat er een konijn aan het woord is. Die verrassing is leuk.

Met groet,

John

Eens met John.