Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Pottenbakster

Pottenbakster 19 okt 2009 18:40 #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
Mijn vrouw die pottenbakken kan
Wekt vaak bewondering bij mij
Want geef je haar een bonkje klei
Dan maakt ze er een potje van
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Pottenbakster 19 okt 2009 19:04 #2

  • Quirien
  • Quirien's Profielfoto
Bas, Frank van Pamelen was je voor... Zie Zo klinkt warempel sandelhout
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Pottenbakster 20 okt 2009 00:09 #3

  • Kees Koelewijn
  • Kees Koelewijn's Profielfoto
'Zo klinkt warempel sandelhout':is dat die bundel van Frank van Pamelen waar het versje in staat:

'Dat spijkeren klinkt echt vertrouwd'
Dacht Jezus peinzend aan het kruis
'Zo klinkt warempel sandelhout:
Of ben ik door de stress abuis?'

of die andere bundel 'Dat lijkt warempel sandelhout'?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Pottenbakster 20 okt 2009 15:40 #4

  • Theo Danes
  • Theo Danes's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 25
  • Ontvangen bedankjes 2
haha
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Pottenbakster 20 okt 2009 17:52 #5

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
Quirien, Er zou een register moeten zijn van reeds gebruikte woordgrappen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Pottenbakster 21 okt 2009 08:27 #6

Voor mij was hij in elk geval nieuw. Zo zie je maar: niet al te belezen zijn heeft ook zijn plezante kanten!
Voor mijn gezongen gedichten, zie veradebrauwer.punt.nl/
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Pottenbakster 21 okt 2009 13:57 #7

  • Quirien
  • Quirien's Profielfoto
He Bas, het is altijd het risico met woordgrappen, dat een ander ze al gemaakt heeft. Maar dat risico loop iedereen. De clou van het titelgedicht van Dat lijkt warempel sandelhout ben ik ook al verschillende keren op andere plekken tegengekomen, bijvoorbeeld in de eerste voorstelling van Theo Maassen. Je kunt het natuurlijk nooit helemaal voorkomen, of je zou alles gelezen moeten hebben.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.955 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het kamerlid en de kerstretraite

“Zeg Kamerlid, waar heb je deze hele kerst gezeten?”
Noch Kurt noch Cor had hem gezien. “Waar ben je toch geweest?
We dachten even dat je door het virus was gebeten.
Dan was je kerst-oud-nieuwgevoel niet echt bepaald een feest.”
 
“O kamerlid,” zei Babcia toen, “mag ik je even spreken?
Je kan hier naast mij zitten want ik heb immoeniteit.
Waarom ontvingen wij van jou geen enkel levensteken?
Je was niet bij het kerstdiner, was dat bewust beleid?”
 
“Ik ben een beetje depressief. Het spijt me van het zwijgen.
Retraites zijn nu eenmaal stil; dat is met opzet zo.
Ik kon nog voor de week van kerst een bonusplaatsje krijgen.
Geen internet of telefoon, daar in dat Drents chateau.”
 
“Wij vinden een retraite een garantie voor verveling.
Alsof je zelf bewust in quarantaine bent gegaan.”
“Nee hoor, dat niet” zei ‘t kamerlid. “Ik was op zoek naar heling.
De non-dualiteit zorgt voor een struggle-vrij bestaan.”
 
“Dat klinkt soebliem”, zei babcia. “Waarom kijk je dan verdrietig?”
“Omdat het, babcia, handelt om een egoloze staat.
De eenheid kan alleen ontstaan als ik mijn ‘ik’ vernietig,
dus als ik mijn gevoel van ‘zelf’ voor eenwording verlaat.”
 
Inmiddels ging dit Kurt en Cor hun petten ver te boven.
Maar babcia zei: “Dat is goed plan. Wat is dan jouw probleem?”
“Ach babcia, ik zou zo graag in het eenheids-zijn geloven.
Het plan voor mijn memoires echter clasht met dat systeem.”
 
“Jouw ‘ik’”, zei babcia ferm, “heeft dat dilemma zelf gesmeed.
Neem nog een bordje zur*, voor je inwendige profeet.
 
* Zur [zjoer] is een traditionele Poolse soep op basis van gefermenteerd roggebrood, die veelal op kerstavond geserveerd wordt.