Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Wassen

Wassen 15 sept 2021 11:40 #1

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 802
  • Ontvangen bedankjes 1311
Wassen

Daar was weer de minister president
Geen virus of formatie kan hem nekken
Vertelde nog eens wat hij al liet lekken
De Hugo leek met baard een hele vent

En Irma trok weer grappige gezichten
Ze houdt me steeds volledig in de ban
Zodat ik nu al aardig tolken kan
En me niet meer op Rutte hoef te richten

Gelukkig leerde ik van haar grimassen
Dat ik mijn handen stuk mag blijven wassen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Christiaan Abbing

Wassen 15 sept 2021 14:02 #2

Dag Niek,

Mooi gedicht. Enne ... gewoon een grote doos niveacrème kopen. Verricht wonderen op je huid. :-)

Groeten,
Riet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niek Kalberg

Wassen 15 sept 2021 14:19 #3

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 802
  • Ontvangen bedankjes 1311
De blaren staan er al op..;-)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wassen 18 sept 2021 07:58 #4

Grappig, uit je vers blijkt dat jij grimas als grimás uitspreekt. Ik zeg zelf grímas.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.096 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vinkenoog herstelt

Hoewel we het normaal helemaal niet hebben op 'vrije dichters', maken we voor Simon Vinkenoog graag een uitzondering. Zoals je ongetwijfeld weet, is zijn rechterbeen onlangs geamputeerd. Op het hoofdkantoor lezen we dagelijks het laatste nieuws op zijn site. Het is voor zwaarmoedige light-versedichters bijzonder vreemd om te zien hoe ongeloofelijk positief hij met de amputatie omgaat. 

Vanochtend haalden we op het hoofdkantoor met een flinke zak Skunk en een mooie blok rode Libanon herinneringen aan Vinkenoog op. Zo herrinnerde een van onze redacteuren zich zijn gulheid toen er iets voor het goede doel georganiseerd werd. Een ander vertelde glimlachend dat hij door Vinkenoog ooit bij een wedstrijd de grootste dichter van de avond was genoemd. De overige redactieleden knikten instemmend, ook zij hadden dit weleens meegemaakt. 'En toen bij die Red de Paddo demonstratie, toen ging hij ook helemaal los,' juicht een aspirant-redactielid opgewonden. En wat te denken van die ene keer, toen... Inderdaad, het bleef nog lang een ongeloofelijk mooie dag.