De blaag die je in elke speeltuin vindt
Zijn broek bevlekt, de romper op halfzeven
De veters in zijn schoenen ongestrikt

Met vingers waaraan etensresten kleven
Verorbert hij wat zand waarin hij stikt
Zodat hij proestend van de glijbaan duikelt

Zo eentje die zijn enkels steeds verzwikt
Omdat hij over eigen voeten struikelt
Of over speelgoed van een ander kind

Er staat ook altijd weer zo'n moeder bij
Zij zwijgt en ik beken: "Die is van mij"

Mooi, Nando!

Zo vader, zo zoon?

Bas Boekelo schreef :
Als twee druppels.

Dag Nando,
Je hebt je op het onzijn gestort, en terecht.
Hoewel ik het nergens terug kan vinden, meen ik dat het regel dan wel usance is, dat alleen rijmklank c (dus degene die 3 keer terug komt) vrouwelijk is.
Groeten,
Niels

Dat wist ik niet, Niels. Dankjewel. Ik ging tot nu toe voor het om-en-om schema, maar bij volgende onzijnen zal ik deze informatie zeker meenemen.

Erg leuke vorm ook inderdaad, het onzijn. Maar eerlijk gezegd gebruik ik het ook wel eens als ik voor mijn grapje niet voldoende rijmparen kan vinden voor een sonnet.

Voor wat het waard is, uit het overzicht van vormen op deze site:


Veel groeten,
Bart