Ik schaamde mij zowat een leven lang
voor pruttelende spijsverteringsgassen
en meed dus restaurants en hun terrassen;
daar was ik immers elke maaltijd bang.
Een medisch onderzoek moest uitkomst bieden,
want wat ik zelf probeerde, hielp geen steek.
Mijn darmen bleken ongekend van streek,
dus moest ik op dieet – en zo geschiedde.
Mijn diëtist was hierin echt een kei:
na zo veel jaren is het stil in mij.
Ben ik wel een normale Nederlander? De doelgroep van het kabinet Waarop ik dus moet lijken Ik blijf voortdurend kijken Of ik wel goede stappen zet Uit angst dat ik in buitenbeen verander