Ik woon al zes jaar in het land van de glimlach en kom niet meer terug. Maar schrijven in het Nederlands is nog altijd mijn tweede natuur. Zes limericks uit Thailand, maar eerst een paar opmerkingen.
Chachoengsao, Nongkhai, Pattaya en Loei zijn plaatsnamen in Thailand. Koh Samui (uit te spreken als Koh Samoe(w)ie) en Koh Pi Pi zijn eilanden. De klemtoon in 'Pattaya' ligt niet helemaal vast, ik gebruik de tweede lettergreep, anders rammelt de limerick en dat is niet mijn bedoeling.
Lao kao is een soort Thaise gin, 40% alcohol, met een slechte reputatie. 'Mao' betekent in Thailand 'uit balans', meestal dronken of zelfs bezopen.
Hier komen ze.

Een dronkenlap uit Chachoengsao,
die pakte een fles lao kao.
Hou op, zei zijn vrouw,
want luister eens nou,
je bent echt de hele dag mao.

Een vadsige Belg uit Nongkhai,
wordt nooit van z’n leven een Thai.
Verslaafd aan de friet,
met mayo of niet,
en eenmaal per week foeyonghai.

Een zielige keeper uit Loei,
zag Feijenoord graag in zijn bloei.
Hij zuchtte steeds meer
en zei keer op keer:
“Ik wórd never nooit Ed de Goeij.”

Een barmeid uit Koh Samui,
bekend in het roddelcircuit,
doet alles wat kan,
op zoek naar een man:
een sponsor en liefst twee of drie.

Een Mädchen op weg naar Koh Pí Pi,
die voelde zich plots heel erg creepy.
Omhoog ging haar rok.
Het kwam op d’r sok.
“Verzeihung, ich musste ein Pipi.”

Een hoerenmadam uit Pattáya,
die wurmde wat met een papaja.
“Ik heb nu geen klant,
maar ben uit de brand:
dit speeltje, al is het niet fraai ja.”


Plaatje: Bing Image Creator