|
Welkom,
Gasten
|
|
Er zijn wellicht al duizenden gedichten
die schrijven over ’t ruisen van de zee. Maar toch vaar ik nu met de stroming mee en wil ik mij tot al dat water richten. Jij bent een metafoor, met al je golven. Ook ‘t leven is een soort van eb en vloed. Dus ooit komt alles altijd wel weer goed, zelfs als je door ellende wordt bedolven. |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Christiaan Abbing, Riet Bredemeijer-van Kempen, Wim Gabriels, JW Goedhart, Han Marinus
|
Hier lig ik, zonder tanden, zonder haar,
en drink weer uit een beker met een tuit.
Terug bij af, geen weet van hoe of waar,
de kringspier opent zich, de kringloop sluit.
Het oude liedje, met mij meegetroond
tot heden, nu ik zesentachtig ben:
vandaag, terwijl de zuster mij verschoont
neurie ik: "Nappy days are here again".