Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Wandeling

Wandeling 01 mrt 2021 17:08 #1

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1819
  • Ontvangen bedankjes 1078
Ik wandel in een flinke pas
Geen mens houdt mij nog bij
Daar kuiert heel
gemoedelijk
een tweetal zij aan zij

Zij horen mij niet naderen
Ik zie ze op de rug
Ik meld mij in
coronatijd
niet graag meer met een kuch

want zoiets geldt vandaag de dag
als aerosolenbron
Dus klinkt uit mijn
geluidenapp
een klopboor in beton
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wandeling 02 mrt 2021 10:03 #2

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1688
  • Ontvangen bedankjes 2203
Ha Niels,

Volgens mij heb je precies de juiste versvorm gekozen bij dit gedicht. Dat is het mooie als je een ruime vormenkeuze tot je beschikking hebt ...
Heerlijk, die luchtige cadans, gevolgd door de zware klopboor.

Overigens doet het metrum mij ook aan de cantabila denken .....

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Laatst bewerkt: 02 mrt 2021 10:31 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wandeling 03 mrt 2021 13:17 #3

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1819
  • Ontvangen bedankjes 1078
Dag Wim,
Ja, dit is een heel vrolijk stemmend metrum. En inderdaad, deze variatie op de zevenvoetige jambe komt beter tot zijn recht als de even heffingen minder uitgesproken zijn dan de oneven heffingen, zoals bij de cantabila.

In Jaap Bakkers dichtgids vond ik de term Chevy Chase-strofe voor afwisselend 4 en 3 versvoeten met rijmschema abcb. Google leert dat dit is vernoemd naar "The Ballad of Chevy Chase" uit de vroege 15e eeuw. Ik vond tekst op www.luminarium.org/medlit/medlyric/chevychase.htm
Het is geen keurige jambe, maar een heffingsvers met naar believen 1 of 2 dalingen tussen de heffingen en ook vooraan de regel.

Ik spreek liever van Nijntjerijm, omdat Dick Bruna in zijn gehele oeuvre van uitsluitend dit rijmschema gebruikt. Bruna gebruikt wel keurig jamben.
Daar staat trouwens tegenover, dat hij zich soms wat vrijheden veroorlooft bij het rijm: vis/kist, gaan/raam, en - van een wat andere orde - heel soms vrouwelijk rijm.

Het aquarium is eigenlijk Nijntjerijm waarbij regel 3 in tweeën is gehakt en de aldus ontstane regel 4 uit één woord dient te bestaan.
Uit de voorbeelden meen ik te mogen afleiden, dat mannelijk rijm verplicht is.
Het is een mooie versvorm als je de luchtige cadans (bedankt voor die formulering) van het Nijntjerijm een extra moeilijkheidsgraad wilt geven.

Voor wat voorbeelden: zie dit forum en ook:
sites.google.com/site/versvormen/versvormen/aquarium
www.hetvrijevers.nl/index.php/versvormen...e-vormen/57-aquarium

Ere wie ere toekomt: ik kwam het aquarium op het spoor toen het Drents Light Verse Collectief het gebruikte in de bundel "Mina, het ware verhaal" over de moord op Mina Koes in 1881.

Je kunt Nijntjerijm ook op andere manieren ingewikkelder maken. Voor de hand ligt een tweede rijmwoord: abab.
Eén van mijn ad-hocschema's is aabccb. Je vindt het in mijn bijdrage 17 in de forumdiscussie Vaccineren kun je leren

Groet,
Niels
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles
Tijd voor maken pagina: 0.105 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het pissende vrouwtje





(Naar de ets van Rembrandt - 1631)


Bezij een kromme wilgenboom zat vrij van enig schroom
- haar rokken opgeschort, aan het ontblote onderlijf -
een pront en potig boerenwijf
te poepen en te pissen.

Het was daar waar de Amstelstroom zich uitmondt in het IJ,
juist op de plek die Rembrandt meestal als zijn stek verkoos
ter studie van een landschapschets,
of domweg om te vissen.

Het struise wijf, ze had geen weet dat Rembrandt zogezegd
- terwijl zij zich in rust van darm-en-blaasinhoud ontdeed -
haar in zijn dikke tekenboek
voorgoed had vastgelegd.

Want had ze dat vermoed, dan wel geweten,
had zij er niet zo kalmpjes bij gezeten