Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Ik ben verschrikkelijk alleen. Pantoum

Ik ben verschrikkelijk alleen. Pantoum 04 mei 2011 16:50 #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4334
  • Ontvangen bedankjes 1230
Ik ben verschrikkelijk alleen
Ik was toch echt aan haar gehecht
Ik had haar zo graag om me heen
Had ik dat eerder al gezegd

Ik was toch echt aan haar gehecht
Mijn vrouw heeft me eruit gegooid
Had ik dat eerder al gezegd
Bezwaren had zij eerder nooit

Mijn vrouw heeft me eruit gegooid
Ze zei neem ook die sloerie mee!
Bezwaren had zij eerder nooit
Ik dacht altijd dat is oké

Ze zei neem ook die sloerie mee!
Verrek, het wijffie was zo kwaad
Ik dacht altijd dat is oké
Maar nu sta ik toch mooi op straat

Verrek, het wijffie was zo kwaad
Dat zij me zo de deur uitsmeet
Maar nu sta ik toch mooi op straat
Ze blijkt een akelig secreet

Dat zij me zo de deur uitsmeet
Ik had haar zo graag om me heen
Ze blijkt een akelig secreet
Ik ben verschrikkelijk alleen
*
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.098 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kijk omhoog

eisinga
 
In Franeker staat een statig huis,
daar woonde ooit een slimme man.
Al had die man, zo slim hij was,
zo op het oog een heel dom plan.
Hij boorde gaten in 't plafond
en sleuven zomaar in het rond.
Kolder, dacht men in de stad,
maar hij vertimmerde de hele zolder.
 
En wat je daar nog altijd ziet?
De aarde, maan, de zon en de planeten.
Want zomaar was het zeker niet:
de man had het heelal gemeten.
Alles beweegt, op schaal en in hun baan,
tot op het uur precies zie je ze gaan.
(Uhm, voordat je thuis nu ook gaat zagen,
toch eerst maar aan je ouders vragen.)
 
Dit gedicht staat in DICHTER. nr 17, uitg. Plint, thema de vernieuwde geschiedeniscanon.