Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Hij heeft zijn dag niet

Hij heeft zijn dag niet 23 mei 2022 23:32 #1

  • John de Rooy
  • John de Rooy's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 137
  • Ontvangen bedankjes 145
Hij heeft zijn dag niet

In maatpak, rechte rug en gladgeschoren
Gedragscholen ten spijt, het wordt een rel
Hij tracht met een brits nepaccent te scoren
Zijn gorgel-engels, niet om aan te horen
De gorgelschande, een congresdaghel
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niels Blomberg, Nando Leydes

Hij heeft zijn dag niet 24 mei 2022 09:25 #2

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 2064
  • Ontvangen bedankjes 2908
Ha John,

'Gladgeschoren' en 'congresdaghel' vormen een mooi anagram, maar ik vind dat de andere anagrammen je vers doen ontsporen. Overdaad lijkt hier toch te schaden ...

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: De mug en de olifant (fabels en light verse)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Hij heeft zijn dag niet 24 mei 2022 10:37 #3

  • John de Rooy
  • John de Rooy's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 137
  • Ontvangen bedankjes 145
Wim,

Dank voor je opmerking.
Ik ben het met je eens. Het is hier een beetje spelen van mij met de angrammen. Het werd een doel op zich om ze er alle 4 in te proppen. Ik had duidelijk ook mijn dag niet.
Op naar de volgende.

Met groet,

John
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.098 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Veronica tijdens Pride



Te deksel! Sprak de dominee, ze gaan er weer beginnen,
die homosensuelen. Hier, het staat zelfs in de krant!
Heel Amsterdam raakt deze dag weer roze, en buiten zinnen,
dat moet maar kunnen, vindt men, in dit onvolprezen land.

Maar dominee—Veronica gaat tevens naar de gaypraait,
al éénentwintig jaar! Aldus de kwieke dames Groen.
Ze is nu eenmaal 'n schaap dat graag met alle winden meewaait,
en éénmaal in het jaar wil toch eenelk zonder fatsoen...

Erachteraan! Kreet dominee, en rende al naar buiten,
dat arme schaap... hij epte onderweg de dames Groen:
waar vind ik nu Veronica, daar bij die bipsschavuiten?
—Probeer de spijkerbar, en geef dat schaap van ons een zoen.

Maar Amsterdam is groot. De dominee liep door de straten.
Ik zoek Veronica! Riep hij in een verschaald café.
Geen schaap—slechts devianten en halfnaakte onverlaten,
wat blote billen botsten op een fletse canapé.

De zaak ontvlucht toog dominee op schaapzoektocht ter Wallen.
Daar was de spijkerbar, aldus een diva op een boot.
De meute om hem heen begon te hossen en te lallen.
Maar wacht! Was dat Veronica, vomerend in de goot?

Hosanna! Riep de dominee, nu heb ik u gevonden!
Wat is er, bent u ziek? 't Was vast die oude bonensla.
Nee, hikte ze, ik sta hier slechts de feestdag af te ronden,
straks moet ik langs de Albert Heijn voor tri en blanke vla.

Het beest in mij is uitgelaten. Kijk—het gaat weeral.
Ziezo, zei 't schaap Veronica. Tijd voor een kir rwajal.