Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Op voorhand

Op voorhand 21 aug 2014 08:38 #1

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Op voorhand

Wanneer ik op verjaarsvisite ga
hoor ik een kamer vol met hen die klagen.
Het blijkt voor bijna niemand te verdragen:
een oude moeder of een sleetse pa.

Zo’n vader wandelt in zijn blote kont
en ma heeft steeds haar slipje vol gescheten;
het oordeel van ‘t gezelschap volgt terstond:
~In een tehuis~ en dan de zaak vergeten.

Ik heb misschien voorlopig nog geen last,
toch bid ik U op voorhand maar alvast
dat U mij in Uw Huis wilt laten wonen,
zodra ik die symptomen ga vertonen.

Adriaan van Dam
Laatst bewerkt: 21 aug 2014 20:42 door Adriaan van Dam.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Op voorhand 21 aug 2014 13:02 #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4336
  • Ontvangen bedankjes 1232
Ja, helaas. Toen mijn moeder haar huis had blank gezet ga je diep nadenken.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Op voorhand 21 aug 2014 20:26 #3

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 4114
  • Ontvangen bedankjes 1944
Dus jij bent een fanatieke bidder, Adriaan.
In regel 11 zou ik er wel U wilT van maken, God is immers volmaakt :-)
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 21 aug 2014 20:27 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Op voorhand 21 aug 2014 20:34 #4

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Beste Bas,

Dat soort gebeurtenissen is ons goddank bespaard gebleven.

Je Adriaan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Op voorhand 21 aug 2014 20:41 #5

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Alleraardigste Inge,

Inderdaad slechts God is volmaakt.
Vandaar dat de Moren willens en wetens in het bijna perfecte mozaïekwerk in het Alhambra wat steekjes hebben laten vallen.
Maar die ~T~ zet ik er bij hoor, want deze correctie maakt mijn versje ook niet perfect.

Bedankt
Je Adriaan
Laatst bewerkt: 22 aug 2014 00:11 door Adriaan van Dam.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.124 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Manisch-depressief

 


de maan ontvangt haar licht van´t ijs terug
de einder lokt, ik schaats hem tegemoet
gedragen door de wind, zoals het moet
gedroomde vleugels heb ik op mijn rug

het licht van dorp en stad is ver van mij
meer levensteken is er niet dan dat
en nooit was ik in eenzaamheid zo blij
ik weet niet meer van 't peilloos diepe gat

dan schuiven wolken donker voor de maan
en slaan een wak, mijn euforie gaat uit
ik weet niet meer hoe verder nu te gaan

volstrekte wanhoop, vreugde zonder grief
onscheidbaar koppel, polen noord en zuid
ik ben nu eenmaal manisch-depressief