Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: woestijnkameel

woestijnkameel 04 apr 2011 17:47 #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4405
  • Ontvangen bedankjes 1286
Als ik me ’s avonds laat verveel
Dan ga ik domweg zenders zappen
Vaak zie ik een woestijnkameel
Die sikkeneurig zit te rappen
Zijn schorre stem klinkt nogal mat
Bij ‘t zingen van zijn wijze verzen
In de woestijn dus kou gevat
Een wet van Meden en van Perzen.

En tussen strofen tokkelt hij
De snaren van z’n instrument
Woestijnkamelen, weten wij
Die staan als tokkelaars bekend
Soms haalt hij uit en rekt een klank
Waarvan ik voel dat hij wil vragen
Om slechts een simpel woord van dank
Als uiting van ons welbehagen

Met lange adem ratelt hij
En gooit de dingen op een hoop
Hup nog maar een akkoord erbij
Het lijkt warempel uitverkoop
Zijn liedjes tonen warme kleur
Bezorgen mij een goede nacht
Het haalt hem even uit de sleur
Van wachten op een nieuwe vracht

Al kon ik dan geen woord verstaan
Zijn liedjes konden mij wel boeien
Hij loopt weer in de karavaan
Op een nieuw lied te broeien
*

Een groot gedeelte van deze tekst is van Ludy Roumen, aan wie ik vooraf geen toestemming heb gevraagd. Ik weet niet of dat nodig is, voor een Bout Rime doen we dat ook niet.
Laatst bewerkt: 04 apr 2011 17:53 door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Ludy Bührs
Tijd voor maken pagina: 0.170 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Douzijn voor Patty Scholten

pattyleest
Foto: pattyscholten.blogspot.com
 
De stemming in het dierenrijk wordt grauw
nadat de trieste tijding is vernomen.
Geen vogel zingt een lied bij dag en dauw:
de door hen alle zo geliefde vrouw
ging heen. De schrijfster was ze van hun dromen.
 
Voor troost zijn apen bij elkaar gekomen.
De octopusinkt kleurt diepzwart van rouw
en leguanentranen blijven stromen.
Halfstok bevlaggen luiaards nu hun bomen,
hoog in een treurbeuk kwijnt een rode wouw.
 
Alleen een uil kniest niet, dat wijze dier
beseft: in al haar verzen leeft ze hier –
 
 
Uit de bundel Lichtvoetig III
 
Voor de oplettende lezer: het afsluitende distichon van Inge staat ook op de kaft van de bundel.