|
Welkom,
Gasten
|
|
Op het najaar
Ieder najaar heb ik pret. Des te meer de bomen treuren des te meer ik op ga fleuren des te schuiner staat mijn pet. Storm maar, storm, mijn jas staat bol. Des te meer de takken kalen des te meer u mij ziet stralen des te groter wordt mijn lol. ‘t Stervend blad doet mij veel deugd. Des te meer de blâren sneven des te meer ik op ga leven des te hoger stijgt mijn vreugd’. Regenvlagen, hagel, wind. Des te meer de wind gaat razen des te snediger mijn frasen des te beter het mij zint. Uitgewaaid maar in mijn sas. Des te meer de blâren vallen des te leutiger mijn lallen. Vinus minus veritas. Wel geldt deze vaste wet: najaarswandelend langs kroegen word ik tot mijn ongenoegen spoedig aan de straat gezet. Katja Bruning |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Frans Woortmeijer
|
